تحلیل روابط اجتماعی در آثار سعدی و تطبیق آن با کتاب نهج البلاغه

چکیده مقاله

خواجه شمس الدین محمد شیرازی، یکی از بزرگترین غزل سریان ایران در سده هشتم هجری، در شیراز متولد شد غزل های این شاعر پرآوازه که آیینه تمام نمای اندیشه های عرفانی اوست، در واقع نمایانگر مراحل سیر و سلوک او می باشد که در قالب نظم فراهم آمده است وی در جوانی به آموختن قرآن و ادبیات عرب و علوم اسلامی پرداخت و گفته می شود در تفسیر و حکمت و ادب، متبحر بود او سعدی قرآن بود و لذا به همین لقب تخلص می نمود در این مقاله با استفاده از منابع موجود کتابخانه ای و میدانی و بهره گیری از مطالعات، و سندکاوی و پرسشنامه به گردآوری داده های مورد نیاز پرداخته شده و با بکارگیری نرم افزار، داده های گردآوری شده تجزیه و تحلیل شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدرضا هداوند میرزایی

دانشجوی کارشناسی آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان مفتح شهر ری، تهران

سکینه معصومی

کارشناسی الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه ورامین، تهران

زهرا معصومی

کارشناسی الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه ورامین، تهران

محمد جواد هداوند میرزایی

دانشجوی کاردانی تصویر سازی رایانه، دانشگاه آزاد سماء واحد پاکدشت، تهران

هداوند میرزایی، محمدرضا و معصومی، سکینه و معصومی، زهرا و هداوند میرزایی، محمد جواد،1402،تحلیل روابط اجتماعی در آثار سعدی و تطبیق آن با کتاب نهج البلاغه،چهارمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری31 فروردین 1402 · تهران