رابطه سیستم های مغزی بازداری/ فعالسازی رفتار و باورهای ادراکی با اضطراب در بیماران مبتلا به دردهای مزمن عضلانی و اسکلتی

چکیده مقاله

اهداف: هدف از پژوهش حاضر ارزیابی رابطه سیستم های مغزی بازداری/ فعالسازی رفتار و باورهای ادراکی با اضطراب در بیماران مبتلا به دردهای مزمن عضلانی و اسکلتی بود روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود بدین منظور از میان بیماران مبتلا به دردهای عضلاتی و اسکلتی شهر تهران که در پاییز ۱۴۰۱ به کلینیک فیزیوتراپی و ارتوپدی مراجعه کردند ۱۷۶ بیمار به صورت در دسترس انتخاب شد شرکت کنندگان به پرسشنامه های اضطراب,سیستم بازداری/ فعالساز رفتار و ادراک و باورهای درد پاسخ دادند همچنین داده های حاصل از پژوهش با استفاده از ضرایب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام مورد بررسی قرار گرفت یافته ها: بر اساس نتایج به دست آمده حساسیت سیستم های بازداری رفتاری رابطه مثبت و معناداری با اضطراب و فعالسازی رفتاری رابطه منفی و معناداری با اضطراب دارد از طرفی دریافت ها و باورهای درد نیز رابطه مثبت و معناداری با اضطراب بیماران مبتلا به دردهای مزمن عضلانی و اسکلتی دارد طبق نتایج رگرسیون مشخص شد که حساسیت سیستم بازداری رفتاری و باور به استمرار درد در آینده تاثیر مثبت و معنادار و پاسخدهی پاداش تاثیر منفی و معنادار بر اضطراب بیماران دارند نتیجه گیری: بطور کلی افزایش حساسیت سیستم باداری رفتاری و باور به استمرار درد در آینده باعث افزایش اضطراب بیماران مبتلا به دردهای مزمن عضلانی و اسکلتی و افزایش پاسخدهی پاداش باعث کاهش اضطراب این بیماران خواهد شد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

راحله یزدانی

دانش آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد ساری،ساری،ایران

یزدانی، راحله،1402،رابطه سیستم های مغزی بازداری/ فعالسازی رفتار و باورهای ادراکی با اضطراب در بیماران مبتلا به دردهای مزمن عضلانی و اسکلتی،چهارمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری31 فروردین 1402 · تهران