کاهش اثرات اقلیمی از طریق معماری چرخشی نقش مواد بازیافتی و انرژی های تجدیدپذیر

چکیده مقاله

معماری چرخشی به عنوان رویکردی نوین در پاسخ به چالش های زیست محیطی و تغییرات اقلیمی، با استفاده از مصالح بازیافتی و انرژی های تجدیدپذیر راهکاری موثر برای کاهش اثرات کربنی صنعت ساختمان ارائه می دهد این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و بررسی مطالعات موردی بین المللی مانند Triodos Bank در هلند و Circular Pavilion در آمستردام و داخلی مرکز فرهنگی بازیافت مشهد ، نقش مواد زائد و انرژی های پاک را در کاهش مصرف انرژی و انتشار CO۲ بررسی کرده است یافته ها نشان می دهد که استفاده از مصالح بازیافتی تا ۵۰ درصد ضایعات ساختمانی و ۳۰ تا ۴۰ درصد مصرف انرژی را کاهش می دهد این رویکرد با بهره گیری از تحلیل چرخه عمر LCA و انرژی های تجدیدپذیر، به کاهش ردپای اکولوژیکی و تحقق پایداری کمک می کند با این حال، چالش هایی مانند نبود زیرساخت های بازیافت و کمبود آگاهی عمومی در ایران نیازمند سیاست گذاری و آموزش است همچنین پیشنهاد می شود در تحقیقات، آینده مدل ارائه شده از منظر اقتصادی و اجتماعی نیز اعتبارسنجی شود تا مسیر حرکت به سوی ساخت و ساز پایدار و بازآفرینی منابع به شکلی جامع تر امکان پذیر گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

آرمین تهمتن

آیدا حجازی نصر

صبا خدائی

کارشناس ارشد مهندسی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد مراغه آذربایجان شرقی، مراغه

آیدا حجازی نصر

آرمین تهمتن

�دائی، صبا،1404،کاهش اثرات اقلیمی از طریق معماری چرخشی نقش مواد بازیافتی و انرژی های تجدیدپذیر،چهاردهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران26 آبان 1404 · مشهد