چکیده مقاله
از سال ها قبل انسان ها برای حفاظت از سطوح مختلفی مانند فلزات، چوب، سنگ و غیره، از مواد رنگی معلق در مایع به صورت پوششی نازک استفاده می نمودند تا علاوه بر کندکردن روند خوردگی ، محیط اطراف خود را نیز زیباتر کنند در گذشته رنگ های نقاشی به صورت آماده از طبیعت استخراج نمی شده و شیوه ساخت آنها مراحل پیچیده و وقت گیری داشته است آموزش فنون رنگ سازی بخشی از آموزش حرفه نقاشان ایرانی بوده و رساله های آموزشی متعددی به زبان فارسی در این باب، دست کم از پایان قرن پنجم هجری به این سو در دست است نیز نتایج آزمایش های انجام شده بر روی رنگ های تاریخی در مقالاتی منتشر شده است و در آیینه این منابع سه گانه است که می دانیم نقاشان ایران در هر دوره چه طیفی از رنگ ها را می شناخته و به کار می برده اند و حتی متوجه کاربرد رنگ هایی می شویم که در دوره جدیدتر و در زمان ورود رنگ های فرنگی از دست رفته و فراموش شده اند آثار تاریخی ، نسخ خطی ، نگاره های کاغذی و دیوارنگاره های باستانی از مواریث فرهنگی هر کشور هستند آسیب پذیری شدید این آثار در برابر عوامل محیطی اعم از فیزیکی ، شیمیایی ، بیولوژیکی یا فرسایش موجب می شود که حفاظت و مرمت آثار از اهمیت و اولویت ویژه ای برخوردار باشد دستیابی به چنین امر مهمی ، بدون شناخت کافی و علمی از مواد بکار رفته در خلق آنها از جمله ویژگی های رنگدانه ها در آثار دارای رنگ ، امکان پذیر نمی باشد در پژوهش حاضر با تجزیه و تحلیل روش های سنتی ساخت رنگ ها و پی بردن به خصوصیات آنها، به این پرسش پاسخ داده خواهد شد که رنگ ها و مواد مورد استفاده در آثار باستان، چه تاثیری در ماندگاری و یا تخریب آنها داشته است و این امر چگونه رخ داده است ؟ بنظر می رسد نتایج پژوهش حاضر گامی اصولی و موثر در جهت حفاظت و مرمت آثار و همچنین اصالت سنجی آنها بردارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مقامی، مینا،1402،پژوهشی پیشینه رنگدانه ها در ایران، از دوران باستان تاکنون، با تاکید بر کاربرد آن در حفاظت و مرمت نقاشی های تاریخی،اولین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی20 تیر 1402