چکیده مقاله
سابقه و هدف : امروزه جامعه پزشکی ایران، شاهد آسیب های روانشناختی بسیاری در دو جمعیت مهم زنان و دختران مجرد و کودکان بی سرپرست کشور می باشد؛ بنابراین ، هدف پژوهش حاضر مقایسه اضطراب، احساس تنهایی و کیفیت زندگی زنان مجرد با فرزندخوانده و بدون فرزندخوانده بود مواد و روشها : در مطالعه توصیفی ، علی مقایسه ای حاضر،تعداد ۱۴۰ نفر ۷۰ نفر زن مجرد با فرزندخوانده و ۷۰ نفر زن مجرد بدون فرزندخوانده که به اداره بهزیستی استان تهران مراجعه کردند و دارای معیارهای ورود بودند، با روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند انتخاب شدند ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه های احساس تنهایی دی توماسو، برانن و بست ، ۲۰۰۴ و پرسشنامه کیفیت زندگی SF ۳۶ ۱۹۹۲ و پرسشنامه اضطراب کتل ۱۹۵۷ بود دادهها با نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمونهای مفروضه های آماری و تحلیل واریانس چندمتغیره آنالیز شدند یافته ها : به ترتیب بین دو گروه و مولفه های آنها در اضطراب ۲۸۳/۲۴F=، ۰۰۰/۰P= و ۱۵۰/۰ = و کیفیت زندگی ۰۸۹/۹۳F=، ۰۰۰/۰P= و ۴۰۳/۰ = و احساس تنهایی ۶۳۰/۱۱۸F=، ۰۰۰/۰P= و ۴۶۲/۰ = از نظر آماری تفاوت معناداری وجود دارد ۰۵/۰ p< میانگین اضطراب پنهان و آشکار در زنان مجرد دارای فرزندخوانده کمتر، میانگین احساس تنهایی رمانتیک ، خانوادگی واجتماعی در زنان مجرد با فرزندخوانده بطور معناداری بیشتر و در متغیر کیفیت زندگی میانگین مولفه سلامت عمومی در زنان مجرد دارای فرزندخوانده کمتر بود نتیجه گیری : بنابراین لزوم اجرای برنامه فرزندپذیری برای زنان مجرد واجد شرایط و نیاز به مداخلات لازم جهت پیشگیری و درمان اضطراب و بالا بردن کیفیت زندگی زنان مجرد بدون فرزند خوانده و مداخله جهت رفع مشکلات ناشی از سلامت عمومی و احساس تنهایی در زنان مجرد با فرزندخوانده می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اباخانی، پریناز و صبحی قراملکی، ناصر،1403،مقایسه اضطراب، احساس تنهایی و کیفیت زندگی در زنان مجرد با فرزندخوانده و بدون فرزندخوانده،هفدهمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت8 تیر 1403 · تهران