نقش انسداد و سلامت پریودنتال در روش های ترمیمی

چکیده مقاله

انسداد دندان، همانطور که در واژه نامه اصطلاحات پروتز دندان نشان داده شده است ، به طور کلی یک رابطه ایستا از سطوح مسدود کننده فک را فرض می کند، خواه این دندان طبیعی یا مصنوعی /ترمیم شده ، ایمپلنت یا بدون ایمپلنت باشد علیرغم اینکه ده ها سال است که تحقیقات در زمینه اشکال مختلف درمان صورت می گیرد هنوز بهترین روش جهت کنترل بیماری التهابی پریودنتان در انسان مشخص نشده است در گذشته روشهای مکانیکی / جراحی اساسی درمان پریودنتال را تشکیل می داده است و بتدریج از داروها بصورت کمکی استفاده شد و مواد ضد میکروبی و آنتی بیوتیکها بیش از سایر داروها کاربرد داشته است علاوه بر آنتی بیوتیکها داروهای دیگری مانند داروهای ضد التهابی استروئیدی و غیر استروئیدی و آنزیمها نیز در درمان بیماریهای پریودنتیت بکار رفته اند اگرچه طیف استفاده از آنها بسیار محدود بودن ، گاه از ارزش درمانی چشمگیری برخوردار بوده اند اصلاح ساده انسداد در صورت لزوم باید در مرحله اولیه درمان پریودنتال گنجانده شود اینکار منجر به افزایش سطح چسبندگی در طول درمان پریودنتال می شود و ممکن است به بهبود بهتر بافت های پریودنتال کمک کند تحقیقات نشان داده است که انسداد دندان در حالت تماس دائمی نیست ، بلکه به صورت روزانه پویا است بنابراین ، آموزش و یادآوری به بیماران برای جدا نگه داشتن دندان ها در هنگام بیداری ضروری است