چکیده مقاله
متاورس Metaverse به عنوان نسل بعدی اینترنت، فضایی سه بعدی، پایدار و غیرمتمرکز است که افراد از طریق آواتارهای دیجیتال در آن حضور یافته و فعالیت های متنوعی از جمله آموزش و یادگیری را تجربه می کنند این فناوری نوین با بهره گیری از واقعیت مجازی، واقعیت افزوده، هوش مصنوعی و سایر ابزارهای دیجیتال، مرزهای دنیای واقعی و مجازی را محو کرده و فرصت های بی سابقه ای برای نوآوری در آموزش عالی فراهم آورده است پژوهش حاضر به صورت مروری و با هدف شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر پذیرش و اجرای فناوری های متاورس در برنامه های آموزش و یادگیری کارکنان دانشگاه سیستان و بلوچستان انجام شده است در این پژوهش، ابتدا مفهوم متاورس، تاریخچه، انواع آن واقعیت افزوده، لایف لاگینگ، دنیای آینه ای و واقعیت مجازی و کاربردهای آموزشی آن بررسی گردید سپس با مرور ادبیات و پیشینه تحقیقات داخلی و خارجی، عوامل فناوری ای، سازمانی، رفتاری و شناختی موثر بر پذیرش این فناوری ها بر اساس مدل های پذیرش فناوری مانند TAM شناسایی شد یافته ها نشان می دهد که متاورس با ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، شخصی سازی شده، بدون محدودیت زمانی مکانی و با قابلیت کاهش هزینه ها و ریسک ها، می تواند انگیزه، درگیری و کیفیت یادگیری کارکنان را به طور قابل توجهی ارتقا دهد با این حال، موفقیت اجرای آن مستلزم توجه به عواملی مانند زیرساخت های فناوری، حمایت سازمانی، نگرش کاربران و مهارت های دیجیتال است در نهایت، این پژوهش پیشنهاد می کند که دانشگاه سیستان و بلوچستان با تدوین استراتژی های مبتنی بر شواهد و اولویت بندی عوامل کلیدی، زمینه پذیرش موثر متاورس در برنامه های توسعه حرفه ای کارکنان را فراهم آورد نتایج این مرور می تواند به مدیران آموزشی و سیاست گذاران دانشگاهی در طراحی برنامه های آموزشی آینده محور کمک کند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
سیده سمانه موسوی
محقق
شیوه ارجاع
موسوی، سیده سمانه،1405،شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر فناوری های نوین متاورس در اموزش و یادگیری کارکنان دانشگاه سیستان و بلوچستان،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت و صنعت،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت و صنعت31 تیر 1405 · تهران