چکیده مقاله
درسال های اخیر، رشد سریع فناوری های هوش مصنوعی، واقعیت افزوده، گرافیک رایانه ای و رسانه های اجتماعی، پدیده ای نوظهور به نام «تاثیرگذاران مجازی» را به یکی از بازیگران اثرگذار در ارتباطات بازاریابی تبدیل کرده است تاثیرگذاران مجازی، شخصیت های دیجیتالی طراحی شده ای هستند که با بهره گیری از الگوریتم ها، طراحی بصری، روایت پردازی برند و تعاملات برنامه ریزی شده، بر نگرش، ترجیحات و رفتار خرید مخاطبان اثر می گذارند در فضای رقابتی امروز، بسیاری از برندها به ویژه در حوزه مد، زیبایی، فناوری، سبک زندگی و تجارت الکترونیک، از این ابزار برای افزایش تعامل، کنترل بیشتر بر پیام برند، کاهش ریسک های رفتاری اینفلوئنسرهای انسانی و خلق تجربه های نوآورانه استفاده می کنند با این حال، گسترش استفاده از تاثیرگذاران مجازی، پرسش های اخلاقی و راهبردی مهمی را در زمینه برندسازی پایدار مطرح کرده است این مقاله با رویکردی تحلیلی و دانشگاهی، به بررسی چالش های اخلاقی تاثیرگذاران مجازی در برندسازی پایدار می پردازد و تلاش می کند نسبت میان نوآوری فناورانه، اعتماد مصرف کننده، مسئولیت اجتماعی برند و الزامات اخلاقی را روشن سازد در این پژوهش، موضوعاتی همچون شفافیت هویت دیجیتال، اصالت در ارتباطات برند، دستکاری ادراک مصرف کننده، بازنمایی غیرواقعی بدن و سبک زندگی، سوگیری الگوریتمی، مصرف گرایی پنهان، مسئولیت پذیری اجتماعی، حریم خصوصی داده ها و تاثیرات زیست محیطی زیرساخت های دیجیتال مورد تحلیل قرار گرفته اند همچنین، با تکیه بر مفهوم برندسازی پایدار، بررسی می شود که آیا استفاده از تاثیرگذاران مجازی واقعا با اصول پایداری اقتصادی، اجتماعی و اخلاقی هم راستا است یا صرفا نوعی نوآوری ظاهری برای افزایش اثربخشی تبلیغات محسوب می شود روش این پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مرور ادبیات، تحلیل محتوای منابع علمی و گزارش های صنعتی و مطالعه نمونه های موردی برندها و تاثیرگذاران مجازی مشهور در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ است یافته ها نشان می دهد که اگرچه تاثیرگذاران مجازی می توانند به انسجام هویت برند، کنترل بهتر پیام، کاهش برخی ریسک های شهرت و تقویت خلاقیت دیجیتال کمک کنند، اما در صورت نبود شفافیت، چارچوب اخلاقی و راهبرد مسئولانه، می توانند موجب فرسایش اعتماد، عادی سازی بازنمایی های غیرواقعی، تشدید مصرف گرایی و تضعیف مشروعیت برند در بلندمدت شوند نتیجه پژوهش بر این نکته تاکید دارد که استفاده از تاثیرگذاران مجازی در برندسازی پایدار تنها زمانی قابل دفاع است که اصول شفافیت، پاسخ گویی، اصالت، احترام به حقوق مخاطب و هم راستایی واقعی با ارزش های پایداری در تمام مراحل طراحی و بهره برداری از این ابزار رعایت شود
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
اکرم احمدی
مدرس و استاد راهنمای انجمن علمی دانشجویی خانه کارگر واحد اسلامشهر تهران ، ایران
لیلا شادی آبرس
دانشجوی مقطع کاردانی و عضو انجمن علمی دانشجویی کسب و کار مرکز علمی کاربردی خانه کارگر واحد اسلامشهر
مهناز رحیمی
دانشجوی مقطع کاردانی و عضو انجمن علمی دانشجویی کسب و کار مرکز علمی کاربردی خانه کارگر واحد اسلامشهر
شیوه ارجاع
�حمدی، اکرم و شادی آبرس، لیلا و رحیمی، مهناز،1405،چالش های اخلاقی تاثیرگذاران مجازی در برندسازی پایدار،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت و صنعت،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت و صنعت31 تیر 1405 · تهران