چکیده مقاله
مطالعه حاضر به بررسی معماری بومی در مناطق کویری ایران با تمرکز بر تعامل انسان و محیط در بستر فرهنگی و اقلیمی می پردازد هدف اصلی پژوهش تحلیل ساختار فضایی معماری کویری به مثابه بازتابی از دانش بومی و نظام فرهنگی جوامع محلی است این پژوهش با تکیه بر پارادایم تفسیر گرایانه و رویکرد میان رشته ای، در پی تحلیل معماری کویری ایران به مثابه یک اکوسیستم فرهنگی است؛ جایی که سازگاری انسان و محیط از طریق دانش، بومی به تولید فضاهایی منجر شده که در عین پاسخگویی به نیازهای اقلیمی بازتاب دهنده ی نظام فرهنگی جوامع محلی نیز هستند با انتخاب روستای قهی به عنوان مطالعه ی موردی، تحقیق در چارچوبی توصیفی تحلیلی و با روش شناسی کیفی انجام شده است داده ها از طریق مطالعه ی منابع مکتوب، اسناد تاریخی و تحلیل نظری متون تخصصی گردآوری شده اند و با بهره گیری از روش تحلیل مضمون الگوهای مفهومی و فرهنگی استخراج و خوانش فضایی معماری منطقه صورت گرفته است یافته ها نشان می دهند که در بستر معماری کویری، سازگاری زیستی و نظام فرهنگی در هم تنیده شده و نتیجه ی آن، ساختارهایی معنادار و تاب آور است که می توانند الهام بخش طراحی معماری پایدار معاصر باشند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عفری هرندی، محمدامین و خاکپور، مژگان و جوانمردی، کیامرز،1404،معماری کویری به مثابه اکوسیستم: فرهنگی تحلیل یکپارچه دانش بومی در سازگاری انسان و محیط مطالعه موردی: روستای قهی،هفتمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه15 مرداد 1404 · مشهد