تحلیل آموزش مشارکتی و تاثیر آن بر بهبود شبکه های ارتباطی آموزشی

چکیده مقاله

آموزش مشارکتی Participatory Learning رویکردی آموزشی است که بر پایه مشارکت فعال فراگیران در فرایند یادگیری بنا شده است این رویکرد در تقابل با روش های سنتی آموزش مستقیم قرار دارد که در آن، معلم نقش فعال و دانش آموز نقش انفعالی دارد در آموزش مشارکتی، فراگیران به عنوان عاملان اصلی یادگیری شناخته می شوند و با یکدیگر و با معلم تعامل برقرار می کنند تا به درک عمیق تر مفاهیم دست یابند یکی از پیامدهای مهم آموزش مشارکتی، بهبود شبکه های ارتباطی آموزشی است شبکه های ارتباطی آموزشی، مجموعه ای از روابط و تعاملات بین افراد درگیر در فرآیند آموزش، از جمله معلمان، دانش آموزان، اولیا، مدیران و سایر ذینفعان را شامل می شوند این شبکه ها برای تبادل اطلاعات، ایده ها و تجربیات، و همچنین برای حمایت و تشویق یکدیگر از اهمیت بالایی برخوردارند تحقیقات نشان داده اند که آموزش مشارکتی می تواند به روش های مختلف شبکه های ارتباطی آموزشی را بهبود بخشد به عنوان مثال، این رویکرد می تواند به ایجاد روابط قوی تر بین معلمان و دانش آموزان، افزایش مشارکت اولیا در فعالیت های آموزشی، و ارتقای همکاری و تبادل دانش بین معلمان کمک کند در این مقاله، به بررسی تاثیر آموزش مشارکتی بر بهبود شبکه های ارتباطی آموزشی پرداخته می شود برای این منظور، ابتدا به تعریف آموزش مشارکتی و ویژگی های آن می پردازیم سپس، به بررسی نقش شبکه های ارتباطی آموزشی در فرآیند یادگیری می پردازیم

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد امیری

کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی

فاطمه رشیدی

کارشناسی علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان

منیره رجب فردی

کارشناسی ارشد مشاوره و راهنمایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

زهرا طاهری رستمی

کارشناسی روانشناسی دانشکده غیرانتفاعی غیر دولتی رفاه

�میری، محمد و رشیدی، فاطمه و رجب فردی، منیره و طاهری رستمی، زهرا،1402،تحلیل آموزش مشارکتی و تاثیر آن بر بهبود شبکه های ارتباطی آموزشی،سومین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم آموزشی، حقوق و علوم اجتماع�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم آموزشی، حقوق و علوم اجتماعی25 اسفند 1402