چکیده مقاله
حکمیت یکی از ریشه دار ترین شیوه های حل و فصل دعاوی و اختلافات در میان عامه مردم است و نهادی دیرینه است که در ایران باستان و عربستان قبل از اسلام نیز رواج داشته و نمونه های تاریخی فراوانی در این خصوص وجود دارد این نهاد یکی از احکام امضایی شرع مقدس اسلام است اختلاف و کشمکش، از اولین پدیده ها و پی آمدهای زندگی گروهی و جمعی انسان هاست حل اختلاف امری مطلوب و مورد خواست باطنی عموم انسان هاست در عرصه اختلاف، آنچه مورد جدا واقع می شود، سرنوشت حق و برخورداری است و هر یک از افراد طرف نزاع، آن حق و امتیاز را از آن خویش دانسته و دیگری را غاصب حق می داند، اما در این که مسئله باید حل شود، اختلافی نیست همچنین حکمیت صرف نظر کردن افراد از مداخله مراجع رسمی در قطع و فصل دعاوی مربوط به حقوق خصوصی خودشان و تسلیم شدن آنها به حکومت خصوصی اشخاص است که از نظر معلومات و اطلاعات فنی یا شهرت به رستگاری و امانت، مورد اعتماد آنها هستند با توجه به اینکه حکمیت یک مساله حقوقی و شرعی است و از جهت تاکید فراوان شرع مقدس و قرآن کریم، فقها نیز به مساله حکمیت اهمیت فراوانی داده اند و از راهکارهایی که اسلام جهت جلوگیری از طلاق و فروپاشی خانواده مطرح می کند، حکمیت است در اسلام روش کار این است که حکمیت از سوی مرد و حکمیت از سوی زن برای مذاکره با آنها برگزیده شوند و داوران به حقیقت نماینده های واقعی زن وشوهرند و برای اصلاح کار زوجین تمام تلاش و کوشش خود را به کار می بندند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیزاده نوایی، نایب و تیرگر، زهرا و عارفی، علیرضا و ابراهیمی، مازیار و ملا آقایی بهنمیری، سمیه،1402،تحلیل فقهی و حقوقی مشروعیت حکمیت در دعاوی خانوادگی،سومین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم آموزشی، حقوق و علوم اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم آموزشی، حقوق و علوم اجتماعی25 اسفند 1402