چکیده مقاله
تبیین رابطه انزوای اجتماعی و سرمایه فرهنگی با ارتکاب به خشونت کارکنان هدف اصلی پژوهش حاضر است به شیوه توصیفی همبستگی تمامی کارکنان سازمانهای دولتی شهر نورآباد دلفان به تعداد ۱۳۸۳ نفر به عنوان جامعه آماری انتخاب که به شیوه تصادفی طبقه های متناسب با حجم و به کمک جدول کرجسی و مورگان ۱۹۷۰ تعداد ۳۲۲ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند از سه پرسشنامه استاندارد ارتکاب به خشونت ادلسون و همکاران ۲۰۰۷ ، انزوای اجتماعی چلپی و امیر کافی ۱۳۸۳ و سرمایه فرهنگی بوردیو ۱۹۹۰ برای جمع آوری داده ها استفاده شد که روایی و پایایی آنها به ترتیب با روایی سازه و ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد تایید قرار گرفت از روش های آماری ضریب همبستگی و رگرسیون چندگانه استفاده شد و نتایج نشان داد که میزان ارتکاب به خشونت و انزوای اجتماعی در کارکنان در سطح پایین تر از متوسط و میزان سرمایه فرهنگی کارکنان در سطح بالاتر از متوسط قرار دارد نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون نیز نشان داد که بین انزوای اجتماعی و ارتکاب به خشونت ۰ ۳۰۸r= و سرمایه فرهنگی با ارتکاب به خشونت کارکنان ۰ ۱۴۹ r= ارتباط معناداری وجود دارد مدل رگرسیونی نشان داد که انزوای اجتماعی به میزان ۰ ۲۹۶ و سرمایه فرهنگی به میزان ۰ ۱۱۹ پیش بینی کننده ارتکاب به خشونت در بین کارکنان هست که هر دو متغیر با ضریب تعیین ۰ ۱۰۹ توانسته اند به میزان ۱۰ درصد تغییرات ارتکاب به خشونت کارکنان را تبیین معنادر کنند در بین مولفه های انزوای اجتماعی، یاس اجتماعی بیشترین تاثیر ۰ ۲۷۴β= و عجز اجتماعی کمترین تاثیر ۰ ۲۲۴β= را بر ارتکاب به خشونت کارکنان دارند همچنین در بین مولفه های سرمایه فرهنگی، مولفه مهارتهای ذهنی بیشترین تاثیر ۰ ۱۸۱ β= و مدارک تحصیلی کمترین تاثیر ۰ ۱۰۰ β= را بر ارتکاب به خشونت کارکنان دارند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
یاسینی، علی و آدینه وند، محمد و نیازی، کامران و مرادی، راحیل،1403،تبیین ارتکاب به خشونت در محل کار بر اساس میزان انزوای اجتماعی و سرمایه فرهنگی در سازمانهای دولتی خدماتی شهر نورآباد دلفان،پنجمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم آموزشی، حقوق و علوم اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم آموزشی، حقوق و علوم اجتماعی28 دی 1403