چکیده مقاله
یادگیری تعاملی یکی از روش های نوین آموزشی است که در دهه های اخیر توجه زیادی را به خود جلب کرده است این روش با تاکید بر تعامل و همکاری بین فراگیران، به جای رویکردهای سنتی تدریس که معمولا بر انتقال دانش از معلم به فراگیر متمرکز است، تلاش می کند تا فرایند یادگیری را تعاملی تر و جذاب تر کند یادگیری تعاملی نه تنها به ارتقای عملکرد تحصیلی کمک می کند، بلکه نگرش فراگیران را نسبت به یادگیری و همکاری با دیگران بهبود می بخشد یکی از مهم ترین چالش های نظام آموزشی در سطح ابتدایی، ایجاد نگرش مثبت و انگیزه در فراگیران نسبت به یادگیری است نگرش منفی یا عدم علاقه به یادگیری می تواند تاثیرات منفی بلندمدتی بر عملکرد تحصیلی و توسعه شخصی فراگیران داشته باشد یادگیری تعاملی با ایجاد محیطی حمایتی و همکاری آمیز، می تواند به طور قابل توجهی نگرش فراگیران را بهبود بخشد با این حال، شناسایی و درک مولفه های موثر بر موفقیت یادگیری تعاملی برای بهره برداری کامل از مزایای آن ضروری است توسعه روش های آموزشی موثر و کارآمد در سطح ابتدایی برای تضمین کیفیت آموزش و پرورش امری ضروری است یادگیری تعاملی با توجه به توانایی آن در ارتقای نگرش و انگیزه فراگیران، نیازمند پژوهش های بیشتری برای شناسایی مولفه هایی است که می توانند بر موفقیت آن تاثیر بگذارند از این رو، بررسی و تحلیل مولفه های موثر بر ارتقای نگرش در یادگیری تعاملی می تواند به بهبود روش های تدریس و افزایش کیفیت آموزشی کمک کند هدف از این مقاله بررسی مولفه های موثر بر ارتقای نگرش در یادگیری تعاملی فراگیران ابتدایی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مظهری منش، ابراهیم و مظهری منش، علی و غفاری فر، حبیب الله،1402،مولفه های موثر بر ارتقای نگرش در یادگیری تعاملی فراگیران ابتدایی،سومین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روان شناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روان شناسی28 مهر 1402