چکیده مقاله
مثبت نگری، به عنوان یکی از ویژگی های مهم روان شناختی، رسالت بسزایی در سلامت روانی و اجتماعی کودکان ایفا می کند داشتن نگرش مثبت به زندگی و رویدادهای آن، نه تنها به بهبود کیفیت زندگی کودکان کمک می کند بلکه آنان را برای مواجهه با چالش های آینده آماده می سازد در این راستا، خانواده و مدرسه دو نهاد اساسی هستند که می توانند رسالت مهمی در پرورش این ویژگی در کودکان ایفا کنند تحقیقات نشان داده است که مثبت نگری می تواند تاثیرات مثبت فراوانی بر رشد و توسعه کودکان داشته باشد کودکان مثبت نگر، معمولا از سطح بالاتری از رضایت زندگی، انگیزه و پیشرفت تحصیلی برخوردارند آنان همچنین بهتر قادر به مقابله با استرس ها و مشکلات روزمره هستند به همین دلیل، درک رسالت خانواده و مدرسه در پرورش این ویژگی، می تواند به بهبود روش های تربیتی و آموزشی منجر شود ضرورت بررسی این موضوع از آن جهت است که کودکان امروز، آینده سازان جامعه فردا هستند ایجاد و پرورش نگرش های مثبت در آن ها می تواند به تربیت نسلی سالم تر، خوش بین تر و موفق تر منجر شود از این رو، شناخت و بررسی دقیق رسالت و مسئولیت های خانواده و مدرسه در این فرآیند، ضروری به نظر می رسد این مقاله به بررسی رسالت خانواده و مدرسه در پرورش مثبت نگری در کودکان می پردازد با توجه به اهمیت این ویژگی در سلامت روانی و اجتماعی کودکان، رسالت خانواده به عنوان اولین محیط اجتماعی کودک و مدرسه به عنوان دومین نهاد تربیتی، مورد تحلیل قرار می گیرد روش ها و استراتژی های موثر در پرورش مثبت نگری، به همراه چالش ها و موانع موجود، بررسی می شود نتایج این تحقیق می تواند به عنوان راهنمایی برای والدین و مربیان در تربیت کودکان مثبت نگر مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فتحی ورزقانی، پریا و احمدی، رحیمه و کیخا، سمیه و طاهری رستمی، زهرا،1402،بررسی رسالت خانواده و مدرسه در پرورش مثبت نگری در کودکان،چهارمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی25 اسفند 1402