چکیده مقاله
زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه مداخله ای کودکان طلاق بر بهبود راهبردهای خودکنترلی و سلامت روان آنان درسال تحصیلی۱۴۰۳ ۱۴۰۲بود روش بررسی : در این پژوهش تعداد ۳۰ کودک طلاق با تقسیم بندی ۱۵ کودک برای هر کدام از گروه های آزمایش و گروه کنترل که این تعداد نفرات، بنابر رعایت ملاک های ورود، با این پژوهش همکاری کردند ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه خودکنترلی ادراک شده کودکان هامفری ۲۰۰۰ و پرسشنامه سلامت روان توسط گلدنبرگ وهیلر ۲۰۱۰ و پروتکل جلسات برنامه CODIP مداخله ای کودکان طلاق بود برای تجزیه و تحلیل داده های آمار استنباطی از تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره استفاده شد ودر بخش آماراستنباطی از آزمون تحلیل واریانس تک متغیری وچندمتغیری برای آزمون فرضیه اصلی از آزمون مانکووا MANCOVA وبرای آزمون فرضیه های فرعی از آزمون آنکوا ANOVA استفاده شد یافته ها:نتایج پژوهش نشان داد ،با تجزیه و تحلیل داده ها نتایج نشان داد که برنامه مداخله ای کودکان طلاق بر راهبردهای خودکنترلی و سلامت روان کودکان اثربخش است بحث و نتیجه گیری: ب با توجه به شدت اثر، برنامه مداخله ای کودکان طلاق بر راهبردهای خودکنترلی کودکان تاثیری بیشتری دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیزاده نوایی، نایب و آرفند، شهربانو و حاجی پور، زهرا و تیرگربهنمیری، نرجس و اسماعیل زاده، مجید،1402،تاثیربرنامه مداخله ای کودکان طلاق بر بهبود راهبردهای خودکنترلی و سلامت روان شهر بهنمیر،چهارمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی25 اسفند 1402