تحلیل عوامل موثر بر موفقیت یادگیری مشارکتی در افزایش تعاملات در کلاس درس

چکیده مقاله

یادگیری مشارکتی رویکردی آموزشی است که دانش آموزان را به طور فعال در فرآیند یادگیری درگیر می کند این رویکرد بر اساس این ایده است که دانش آموزان زمانی که با یکدیگر همکاری می کنند، یاد می گیرند و بیشتر به یادگیری خود متعهد می شوند یادگیری مشارکتی می تواند به روش های مختلف انجام شود، مانند بحث های گروهی، پروژه های گروهی و حل مسئله مشارکتی یادگیری مشارکتی می تواند به افزایش تعامل دانش آموزان در کلاس درس کمک کند زمانی که دانش آموزان با یکدیگر همکاری می کنند، بیشتر احتمال دارد که درگیر فعالیت ها شوند و به مطالب توجه کنند مطالعات نشان داده اند که یادگیری مشارکتی می تواند به بهبود یادگیری دانش آموزان کمک کند دانش آموزانی که در فعالیت های یادگیری مشارکتی شرکت می کنند، در مقایسه با دانش آموزانی که به تنهایی یاد می گیرند، نمرات بهتری کسب می کنند و درک عمیق تری از مطالب دارند یادگیری مشارکتی می تواند به دانش آموزان در توسعه مهارت های اجتماعی مانند ارتباط، همکاری و حل مسئله کمک کند این مهارت ها برای موفقیت در مدرسه و زندگی ضروری هستند در حالی که یادگیری مشارکتی فواید زیادی دارد، اما همیشه موفق نیست تعدادی از عوامل وجود دارد که می تواند بر موفقیت یادگیری مشارکتی تاثیر بگذارد گروه های یادگیری مشارکتی باید به اندازه و ترکیب مناسبی باشند تا موثر باشند این مقاله به بررسی عوامل موثر بر موفقیت یادگیری مشارکتی در افزایش تعاملات در کلاس درس می پردازد این مقاله با بررسی اهمیت و ضرورت یادگیری مشارکتی آغاز می شود و سپس به بیان مساله و چالش های مرتبط با این رویکرد آموزشی می پردازد در نهایت، این مقاله به بررسی عوامل موثر بر موفقیت یادگیری مشارکتی می پردازد، از جمله اندازه و ترکیب گروه، وظایف یادگیری و نقش معلم

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

صدیقه عوض زاده

کارشناسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی یاسوج

ژیلا صمصامی

آموزش اداره آموزش و پرورش شهرستان خوی

اعظم خندانی

کارشناسی علوم تربیتی دانشگاه پیام نور

ناهید اکرم سرا

کارشناسی حسابداری دانشگاه پیام نور

�وض زاده، صدیقه و صمصامی، ژیلا و خندانی، اعظم و اکرم سرا، ناهید،1402،تحلیل عوامل موثر بر موفقیت یادگیری مشارکتی در افزایش تعاملات در کلاس درس،چهارمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی25 اسفند 1402