رابطه سبک های ارتباطی زوجین با دلزدگی زناشویی از طریق میانجی گری انعطاف پذیری روانشناختی

چکیده مقاله

زمینه و هدف:هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه سبک های ارتباطی زوجین با دلزدگی زناشویی از طریق میانجی گری انعطاف پذیری روانشناختی است روش بررسی : روش پژوهش ، همبستگی از نوع توصیفی بود جامعه آماری کلیه زنان متاهل شهر بهنمیر در سال ۱۴۰۳ ۱۴۰۲ به تعداد۴۰۰نفربود براساس جدول کرجسی ومورگان تعدادنمونه ۱۹۶نفربود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد برای جمع آوری اطلاعات ازمنابع کتابخانه ای، مقالات، کتاب های مورد نیاز و یز از شبکه جهانی اطلاعات وبه منظور جمع آوری داده ها و آزمون فرضیه ها، ازسه پرسشنامه استاندارد سبک های ارتباطی زوجین و دلزدگی زناشویی از طریق میانجی گری انعطاف پذیری روانشناختی استفاده شد پایایی پرسشنامه ها به ترتیب ۹۴/۰ و ۲۰/۰و ۹۰/۰ است به منظور تجزیه و تحلیل داده های ، از روش آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد در سطح توصیفی از شاخصه های میانگین انحراف معیار و درصد و فراوانی و در آمار استنباطی از تحلیل معادلات ساختاری بااستفاده از نرم افزار spssوAmos بهره گرفته شد یافته ها:نتایج پژوهش نشان داد ،با تجزیه و تحلیل داده ها بین سبک های ارتباطی زوجین با دلزدگی زناشویی از طریق میانجی گری انعطاف پذیری روانشناختی رابطه معنی داری وجوددارد بحث و نتیجه گیری: بین سبک های ارتباطی زوجین با دلزدگی زناشویی از طریق میانجی گری انعطاف پذیری روانشناختی رابطه معنی داری وجوددارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نایب علیزاده نوایی

کارشناس ارشد روان شناسی ، مدرس دانشگاه پیام نور واحد بهنمیر، بهنمیر،ایران

خدیجه رستم پور

کارشناس علوم تربیتی ، بهنمیر،ایران

سیدراضیه ربیع نتاج دیوکلایی

کارشناس ارشد دبیری الهیات ، بهنمیر،ایران

خدیجه محمد جان پور کله بستی

کارشناس علوم تربیتی ، بهنمیر،ایران

وحیده شعبانی

کارشناس ارشد روانشناسی ، بهنمیر،ایران

�لیزاده نوایی، نایب و رستم پور، خدیجه و ربیع نتاج دیوکلایی، سیدراضیه و محمد جان پور کله بستی، خدیجه و شعبانی، وحیده،1402،رابطه سبک های ارتباطی زوجین با دلزدگی زناشویی از طریق میانجی گری انعطاف پذیری روانشناختی،چهارمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی25 اسفند 1402