چکیده مقاله
؛ استان بوشهر واقع شده در کناره خلیج فارس جنوب غربی ایران با داستان نویسان نسل اول تا چهارم خود، در ادبیات داستانی کشور به ویژه مکتبجنوب صاحب جایگاه و پایگاه مهمی است در این مقاله کوشش شده است؛ نقد آثار داستانی این ناحیه، از دوره ی مشروطه تا پایان پهلوی اول 1320 1285 بر پایه محتوا؛ موضوع پدیده ها و حوادث آفرینش داستان و درون مایه فکر حاکم بر اثر تحلیل شود بنابراین؛ پس از مطالعه ی آثار داستان نویسان این دوره، استخراج و تدوین مستندات موضوع مقاله از منابع معتبر به علاوه ی تحلیل هایش مستدل و منطقی نگارنده، مزیت ها، نقایص ودگردیسی های محتوایی ادبیات داستانی بوشهر در این بازده زمانی بیان شود میان آثار داستانی استان در این دو دوره؛ مشروطه 1285 1304 ، پهلویاول 1304 1320 ، با آثار نگاشته شده در ایران، تشابه سبکی و محتوایی به وضوح دیده می شود به گونه ای که؛ اثر ایام محبس دشتی را می توان ازنوع بیدادگری های اجتماعی طالبوف و مراغه ای پیشگامان داستان نویسی معاصر در درون مایه دانست و اثر دلیران تنگستانی را می توان با روح ناسیونالیستی عصر رضا شاه، مرهم نهادن بر زخم حقارت ملی آن روزگار هم خوان دانست
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
اصغر علی خانی
دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم و تحقیقات، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
شیوه ارجاع
�لی خانی، اصغر،1399،نقد و تحلیل ادبیات داستانی بوشهر در دوره های تاریخی مشروطه و پهلوی اول (1285-1320)،پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ25 تیر 1399