چکیده مقاله
شهادت، برگرفته از واژه شهید است و شهید در لغت به معنای: شاهد و گواه می باشد در اصطلاح قرآن و روایات، شهید مصادیق گونه گونی دارد، مانند کسی که در راه تعلیم و تعلم جان به جان آفرین تسلیم کرده، مادری که به واسطه مشقات زایمان یا تربیت فرزند، درگذشته است و اما به طور ویژه شهید به انسانی اطلاق می شود که در راه پاسداشت از ارزش های الهی و معنوی در اثر رویارویی با قومی باطل، به ملکوت اعلی پیوسته باشد موضوع شهادت، بعد از انقلاب اسلامی ایران و با وقوع جنگ تحمیلی، در دستور کار پردازش های ادبی بسیاری از شاعران و نویسندگان وقت قرار گرفت، به طوری که حتی کسانی که با انقلاب زاویه داشتند، به نوعی بر خود فرض دانستند که رشادت و جانبازی های جوانان وطن را در پاسداری از حریم کشور و ارزشها، ستوده و مرگ افتخار آمیز آنان را به تصویر بکشانند در این میان سخنورانی چون: حمید سبزواری، طاهره صفارزاده، موسوی گرمارودی، علی معلم دامغانی، قیصر امینپور، سلمان هراتی، محمد رضا عبدالملکیان، سیمین دخت وحیدی و ، چهره هایی آشنا هستند این سخنوران با گره زدن شهادت به: حماسه و عرفان، انگیزه های حضور رزمندگان ایرانی در میدان های جنگ را واکاویده و از این طریق، تصاویری ناب و تازه در حوزه ادبیات دفاع مقدس آفریده اند به گونه ای که این تصویرها، تا همیشه ادبیات این مرز و بوم، ماندگار خواهند بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
� منیری، حجت اله،1400،شهادت، و بازتاب آن در شعر سخنوران دهه ۶۰ بارویکرد حماسی عرفانی،دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات،فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات،فرهنگ و تاریخ29 بهمن 1400