چکیده مقاله
ضرب المثل ها جملاتی هستند که در طول قرون و اعصار در حافظه های تاریخی ملت ها رسوخ می کنند، و یک ملت در طول حیات خویش از ضرب المثل ها برای ایجاد ارتباط موثرتر استفاده می کند ضرب المثل ها آینه ی فرهنگ و باورهای قومی و ملی مردم یک محدوده ی جغرافیایی یا تاریخی است با دقت در این آینه می توان ویژگی های روح جمعی ملتی را در طول تاریخ به روشنی مشاهده کرد این دقت به شناخت باورها و سبک زندگی یک جامعه منجر می شود و میتوان در مطالعات جامعه شناسی و سیاسی از آن استفاده فراوان نمود از جمله حکیمان متکلم و شاعر که سهم زیادی در امثال و حکم فارسی دارد، نظامی گنجوی است که در ادبیات غنایی و تعلیمی صاحب مقام است منظومه های وی سرشار از سخنان حکیمانه و تعالیم اخلاقی است که با بیانی بلیغ و رسا و اغلب در قالب امثال و حکم تجلی یافته اند دراین مقاله با استخراج ضرب المثل ها از منظومه ی مشهور نظامی، به تحلیل زیبایی شناسی و بلاغی ابیات ضرب المثل که از علل رواج آن ها در افواه عامه مردم می باشد، پرداخته و نیز تاثیرپذیری نظامی را از فرهنگ عامه و ادبیات کلاسیک قبل از خود و همچنین تاثیر کلام وی را بر فرهنگ عامه مورد بررسی قرار دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ضازاده، سودابه،1400،واکاوی و تحلیل زیباشناختی ضرب المثل های منظومه هفت پیکر نظامی،دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات،فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات،فرهنگ و تاریخ29 بهمن 1400