چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی استفاده از قالیچه ها در سنگ قبرهای شهرستان آشخانه با تاکید بر نشانه شناسی سوسور و رمزگانفرهنگی بارت پرداخته است هدف اصلی ، تحلیل نقش خوشنوی سی و نشانه های فرهنگی در سنگ قبرهای قالیچه ای و بررسیغیاب یا حضور زنان در این فضاها است روش پژوهش بهصورت ک یفی و بر پایه نشانه شناسی سوسور و بارت انجام شده است داده ها از طریق مشاهده و تحلیل تصاویر سنگ قبرهای مناطق مختلف آشخانه گردآوری و سپس تحلیل شده اند یافته هایپژوهش نشان می دهد که استفاده از قالیچه در سنگ قبرها بازتابی از فرهنگ، مذهب و هنر محلی است و از منظر نشانه شناسی،دال هایی مانند مادر و قالیچه مدلول هایی چون فداکاری و عشق مادری را به تصویر میکشند غی اب زنان در برخی ازسنگ قبرها نیز به محدودیتهای اجتما عی و نقش حاشیه ای آنان در جوامع سنتی اشاره دارد نتایج نشان می دهد که قالیچه ها،علاوه بر نقش تزیینی، حامل پی امهای فرهنگی و اجتماعی مهمی درباره جایگاه زنان در جامعه هستند پیشنهاد م یشود کهپژوهش های آینده بر تحلیل سنگ قبرهای سایر مناطق ایران و تاثیر تحولات اجتماعی بر نشانه های فرهنگی متمرکز شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پیله گر، مهسا و اسکوئی، گلاله،1403،جایگاه خوشنویسی در سنگ قبرهای قالیچه ای خراسان شمالی و تاثیر آن در غیابزنان با تاکید بر رویکرد نشانه شناسی (مطالعه موردی شهرستان آشخانه)،بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 آبان 1403