شگردهای هنری در مجنون و لیلی عبدی بیگ شیرازی با تکیه بر تشبیه و اغراق

چکیده مقاله

عبدی بیگ از شاعران کمتر دیده شده در ادبیات فارسی می باشد، لذا شناخت این بعد و آشنایی با میزاناستفاده از تشبیه و مبالغه در این منظومه ضروری م ینماید سخن زمانی زیبا و د لانگیز است که آرایش هایادبی باعث افزایش موسیقی کلمه و کلام شوند و به صورت طبیعی و پوشیده در کلام جلوه کنند، اما اگرصناعات ساختگی و تفننی باشند باعث بیمزگی و تکلف در سخن می شوند و کلام ادبی به پستی می گرایدمنظور از آهنگین بودن سخن فقط موسیقی بیرونی شعر نیست، بلکه هر عاملی را در سخن اعم از نظم و نثر که می تواند، ایجاد نوعی آهنگ و موسیقی کند در برمی گیرد عبدی بیگ شیرازی برای افزایش موسیقی کلامخود، از میان آرایه های ادبی، بیشتر به آرایه هایی از جمله تشبیه و مبالغه علاقه ای خاص نشان داده که موسیقیسخن را افزون می کنند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدجعفر پروین

دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران

سیداحمد حسینی کازرونی

استادگروه زبان و ادبیات فارسی، واحدبوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران

محمدهادی خالق زاده

دانشیارگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران

پروین، محمدجعفر و حسینی کازرونی، سیداحمد و خالق زاده، محمدهادی،1403،شگردهای هنری در مجنون و لیلی عبدی بیگ شیرازی با تکیه بر تشبیه و اغراق،بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 آبان 1403