چکیده مقاله
عارفان و بزرگان زیادی درباره ی حجاب های بین انسان و خالق خود سخن گفته اند و همه ی آنان بر این امر اتفاقنظر دارند ؛که سالک الی الله باید همه ی موانع را بشناسد و درجهت رفع و خرق آن ها تلاش نماید یکی از این موانع کمال، نفس آدمیست ؛ که باعث به وجودآمدن بسیاری از رذایل دیگر، دروجود انسان می شود در این پژوهش ، نفس در مثنویالهی نامه عطار به عنوان یکی از موانع معرفتی و اخلاقی نیل به کمال، مورد بررسی قرار می گیرد که عطار دراین امر برای رهاییاز این رذیله ،گاهی انسان را به استفاده از خرد ، گاهی مراجعه به دل ،به عنوان جایگاه حضور حق ، و معرفی می کند او نفسرا به عنوان یکی از موانع معرفتی کمال، معرفی می کند که رذایل اخلاقی و امراض نفسانی بی شماری از آن ها ناشی میشود که انگیزه ی شکرگذاری وتوسل به حق را از انسان می گیرند انسانی که در تحت تبعیت نفس خود است ؛ در انجام امورانسانی خود منفعل است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کهساری، حکیمه و مهدیان، مسعود و مهدوی، ملیحه،1403،مفهوم کاوی نفس به عنوان یکی از موانع کمال انسان ،در مثنوی الهی نامه عطار،بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 آبان 1403