چکیده مقاله
چکیده تحقیق حاضر با روش توصیفی تحلیلی سعی بر آن دارد، تا ادبیات داستانی بانوان ایرانی و عربی را با هم مقایسه و از لحاظ محتوایی، نگارشی، تاریخی و مورد تطبیق قرار دهد یافته های پژوهش بیانگر آن است که به واسطه تاثیرپذیری نویسندگان این دو زبان از شرایط سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مشترک، نقاط اشتراک بسیاری را می توان در موضوعات و درون مایه های نوشته های آنان مشاهده کرد از لحاظ زمانی، جنبش زنان ایرانی و عربی، برای دست یافتن به وضعیتی مطلوب در خانواده و جامعه، همزمان شکل گرفته است این دو گروه نسبت به مسائل پیرامون خود بی تفاوت نبوده اند و یکی از ویژگی های مشترک آثار زنان ایرانی و عربی این است که صدای زنانه را در آثارشان انعکاس می دهند اما یک فرق اساسی میان رمان نویسان زن ایرانی و عربی وجود دارد و آن اینکه نویسندگان زن ایرانی بسیار شفاف هستند و تمایل زیادی برای صلح و آشتی با مردان و جامعه دارند در حالی که نویسندگان عربی بیشتر تمرد دارند و مایل به مقاومت در برابر سختی ها و زورگویی ها هستند بانوان داستان نویس ایرانی، به ویژه نسل های نخستین، بیشتر منتقد اجتماعی بودند درحالی که در کشورهای عربی بسیاری داستان ها نسبت چندانی با جامعه ندارد و بیشتر نسخه ی برابر با اصل غربی اثر است با این حال درگیری با سنت های دست و پاگیر و عرف جامعه، واکنش های تقریبا یکسانی را در نوشته های هر دو گروه ایجاد کرده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ستادی جعفری، مرجان،1403،مقایسه تطبیقی ادبیات داستانی بانوان ایرانی و عربی،بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 آبان 1403