چکیده مقاله
بیان زیبای سخن از اصلیترین دغدغههای نویسندگان و شعرا در طول تاریخ بوده است منتقدان ادبیی معیارهیای زیبیایی سخن را در دو دسته محتوایی و لفظی تقسیمبندی کردهاند زیبایی سخن در محتوا را می توان به داشتن حس و عاطفه های عمیی، پیامی مناسب نیکو و اخلاقی با رعایت مقتضای حال خالصه کرد و زیبایی سخن در لفظ را می توان آراستن کالم با انواع آراییه های لفظی دانست اگر با دقت تمام به انواع آرایه های لفظی نگاه کنیم خواهیم دید که بن مایه اغلب آنها بیه دو آراییه تبیبیه و تکیرار میرسد یعنی آرایه های لفظی غالبا یا ریبه در تببیه دارند چون؛ استعاره و تبخیص و حس آمیزی و ییا ریبیه در تکیرار دارنید چون؛ تصدیر و جناس و واژه آرایی و واج آرایی و تبابه االطراف و اشتقاق و قلب و طرد و عکس و موازنه و تسمیط و غیره شعرا برای آرایش لفظی اشعار خود از انواع آرایه های ادبی بهره می برند اما هر شاعری در به کاربردن یک یا چند نوع خاص از آرایه ها موفی،تر است و در واقع آن آرایه خاص شگرد اصلی آن شاعر برای زیباسازی سخن اوست امیرمعزی از بزرگترین شاعران دربیار سیلقوقیان در غزلیات خود از انواع آرایه هایی که بر پایه تکرار هستند بسیار استفاده کرده است و میتیوان بیه صیراحت گفیت کیه آراییه تکیرار اصلیترین شگرد او در پردازش هنرمندانه غزل است در این پژوهش انیواع تکیرار در غزلییات امیرمعیزی بررسیی شیده و بیا بییان نمونههای متعدد اثبات شدهاست که یکی از پرکاربردترین آرایه های ادبی در غزلیات امیرمعزی تکرار است و او برای زیباسازی شیعر خود از گونه های مختلف تکرار به ویژه تکرار واژه تکرار عبارت تصدیر قلب انواع جناس و طرد و عکس استفاده کرده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
معزی، امی،1404،زیبایی شناسی انواع تکرار در غزلیات امیرمعزی،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ20 فروردین 1404