چکیده مقاله
در ادبیات فارسی پژوهش های چندانی در حوزه فراشعر صورت نگرفته است و آنچه که بیشتر پرداخته شده نیز تحقیقاتی در باب شعر پست مدرن است در این پژوهش هدف آن است که از نقطه نظر آرش آذرپیک، بنیانگذار فراشعر در دهه هفتاد شمسی، به پرسش هایی از جمله فلسفه فراشعر چیست؟ فراشعر چگونه شکل گرفت؟ و فراشعر چه انواعی دارد؟پرداخته شود این مقاله از روش تحلیلی توصیفی بهره می گیرد و از طریق تحلیل داده های کتابخانه ای و مقالات و نیز مصاحبه با آرش آذرپیک بنیانگذار فراشعر انجام پذیرفت یافته ها نشان می دهد آرش آذرپیک انواعی از شعر پست مدرن را برای نخستین بار در ادبیات ایران و جهان از قبیل شعر جامع پست مدرن، شعر آیکونیکال، شعر چنداپیزودی یا فرافرم، شعر تردید، شعر احتمال شامل فرم تریلر و فرم تیزر، شعر زبانک، شعر باژک و معرفی می کند که در این مقاله به اجمال بر فلسفه ی آن ها می پردازیم نتیجه آن است که رضا براهنی و پیروانش دیدگاه غربی پست مدرن را در شعر فارسی پیاده کرده اند اما آرش آذرپیک انواع متفاوتی از فرم هایی که خود بنیان نهاده است را برای نخستین بار در شعر فارسی و ادبیات جهان ارائه داده و تئوریزه کرده است پیرامتنیت۱ و ترامتنیت۲ در کارعلی باباچاهی و رضا براهنی و بقیه پست مدرن ۳ ها یک اصل مشخص دارد، اینکه روایت منسجم نیست و یک کانون مرکزی، چه به لحاظ ساختاری و چه فرمیک و چه محتوایی در آن اثر به طور مشخص وجود ندارد ؛ یعنی شعرآن ها چندکانونه و مرکز گریز است به طوریکه پست مدرن ترین اثرها پ راز نقیضه و آشفتگی است؛ که این خصیصه اصلی جهان پست مدرن است از نظر آرش آذرپیک اما فراشعر، آن بوطیقای تصنع نگاری در انکار واقعیت است و هر فراشعری هم بوطیقایی برای افشای تصنعی است که شکل واقعیت در جان و جامعه و زبان گرفته است که هر سه فرایندی زبانی هستند؛ یعنی بازی زبانی
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ذرپیک، آرش و محمدی، حافظ،1404،فلسفه ادبیات پست مدرن،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ20 فروردین 1404