چکیده مقاله
غاده السمان و فروغ فرخزاد، ازجمله شاعران متعهدی هستند که روشنفکرانه، مشکلات روز جهان جغرافیای خویش را با مسائل مربوط به زنان و مردان جامعه خود بررسی می کنند و نسبت به آنها درکی ژرف و دیگرگون دارند؛ چرا که با احساس غنی شاعرانه و قدرت بیان خود توانسته اند مفاهیم و اعمال و مضامین ژرف و جاودانه ای انسانی را در شعر خویش بیافرینند؛ به عبارتی جواهر شعرشان، بیانگر شادی و غم، درد و اندوه، احساس و عاطفه و دغدغه های حاکم بر روح شاعر بوده و مانند یک تابلوی نقاشی، چهره جامعه را در معرض دید همگان قرار می دهند بسیاری از مضامین شعری غاده و فروغ، از زنانگی، عشق دروغین، نابرابری حقوق انسان ها، نشئت گرفته و آنها را با چشمانداز وسیعتری در قالب اومانیسم و انسانیت گسترش داده اند و بر جنسیت و خط مشی های کوته فکرانه زمانه خویش، خط بطلان کشیده اند و این مطالبه گری، پویایی، تعهد و آفاقی نگریستن، باعث مانایی و استواری شعرشان در گردونه زمان شده است در پژوهش حاضر که به روش توصیفی – تحلیلی بر اساس جامعه ی آماری سروده های هر دو شاعر انجام گرفته، بر آنیم تا فضای حاکم بر جامعه ی عرب و ایران معاصر را بنا بر خاستگاه فکری شعری هر دو شاعر بر اساس مولفه های بنیادین مشترک فرهنگی، اجتماعی و انسانی بررسی نماییم
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نصاری کیا، امید،1404،واکاوی جامعه شناختی مضامین بنیادین اشتراکی غاده السمان و فروغ فرخزاد،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ20 فروردین 1404