چکیده مقاله
هدف تحقیق: یکی از مهم ترین راه هایی که در جوامع مذهبی جهت اداره امور پس از مرگ، مرسوم و متداول بوده، مسئله «وصیت» می باشد وصیت در دو شکل تملیکی و عهدی در قوانین مدنی اسلامی متبلور شده است تحقیق حاضر تلاش می کند تا مصادیق وصیت تملیکی و عهدی را در قوانین مدنی اسلامی ایران جستجو و واکاوی کند روش تحقیق: روش پژوهش کنونی، روش اسنادی و کتابخانه ای با رویکرد تحلیلی می باشدنتایج تحقیق: دستاوردهای پژوهش نشان می دهد موضوع وصیت در مواد ۸۲۵ تا ۸۳۴ قوانین مدنی اسلامی ایران مورد اشاره قرار گرفته است طبق ماده های ۸۲۶، ۸۲۷، ۸۳۰، ۸۳۱، و ۸۳۲ قانون مدنی اسلامی ایران وصیت تملیکی یعنی کسی عین یا منفعتی را از مال خود برای بعد از فوتش به دیگری مجانا تملیک کند و محقق نمی شود مگر با قبول موصی له پس از فوت موصی و اگر موصی له غیر محصور باشد قبول شرط نیست و قبول قبل از فوت موثر نیست و موصی می تواند قبل از مرگ از وصیت رجوع کند برای صغیر و مجنون رد و قبول با ولی است موصی له می تواند قسمتی را قبول و قسمتی را رد کند وصیت تملیکی برای محصور عقد و برای غیر محصور ایقاع است همچنین طبق ماده های ۸۲۶ و ۸۳۴ قانون مدنی اسلامی ایران وصیت عهدی یعنی شخصی یک یا چند نفر را برای انجام امری یا اموری یا تصرفات دیگری مامور نماید در وصیت عهدی قبول شرط نیست اما می تواند در زمانی که موصی زنده است وصایت را رد کند ولی بعد از فوت حق رد را ندارد وصیت عهدی ایقاع است رد نافذ برای موصی له در وصیت تملیکی بعد از فوت موصی است و در وصیت عهدی قبل از فوت موصی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
موبینی، ایرج و مومبینی، فاطمه و مومبنی، آزیتا و مومبنی، معصومه،1404،بررسی تطبیقی وصیت تملیکی و عهدی در قوانین مدنی اسلامی ایران،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل