چالش های یکپارچگی مدیریتی در ساماندهی سکونتگاه های غیررسمی

چکیده مقاله

از همان ابتدای ظهور پدیده اسکان غیر رسمی به فراخور زمان و بنا به شرایط اقتصادی و اجتماعی و نیز نگرش های حاکم، رویکردهای مختلفی برای حل مساله در دستور کار قرار گرفت این رویکردها هرگز یکنواخت و از رویه منسجم پیروی نکرده بلکه در نقاط مختلف جهان از گوناگونی نیز برخوردار است سکونتگاه های غیررسمی، ناحیه های نابسامانی هستند که در اغلب شهرهای بزرگ و میانی کشور از جمله شهر اردبیل شکل گرفته و گسترش یافته اند در ایران در مواجهه با این نواحی، تاکنون راهکارهای مختلفی امتحان شده است؛ تخریب، جابجایی، مکان و خدمات، بهسازی، توانمندسازی از جمله ی این راهکارها بوده اند بنابراین می توان گفت توانمندسازی اجتماع محلی عبارتست از: مجموعه اقداماتی جهت مشارکت افراد و گروه های فقیر در جریان سیاست و تصمیم گیری در جامعه شهری ارگانیک است؛ مشارکتی که براساس گفتگوی دو جانبه شکل می گیرد و شهروند با کسب هویت از طریق این گفتگو به زیستگاه خود نیز هویت می بخشد و باعث ورود آن به حوزه عمومی می شود هدف اصلی پژوهش حاضر چالش های یکپارچگی مدیریتی در ساماندهی سکونتگاه های غیررسمی می باشد نتایج پژوهش نشان می دهد اعتیاد، طلاق، بیکاری، حاشیه نشینی و آسیب های اجتماعی را به عنوان پنج آسیب نیازمند توجه بیشتر در سکونتگاه های غیررسمی می باشد مدیریت یکپارچه شهری مدیریتی است هم افزا، با حضور تمامی ذی نفعان و ذی نفوذان شهری در چارچوب نهادی، سازمانی و قانونی مشخص به منظور ارتقای سطح مدیریت شهری و پایدار نمودن زیست پذیری شهر و در نتیجه می توان گفت گسترش ابعاد شهرنشینی و شکل گیری سکونتگا های غیررسمی در درون یا مجاور شهرهای بزرگ که از نتایج شهرنشینی معاصر و شهری شدن فقر است تغییر نگرش در مدیریت شهری را ضروری ساخته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نسیم لطفی

کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد، یزد، ایران

سید مهدی موسوی

کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

علیرضا شفیعی

دانشیار گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد، یزد، ایران

موسوی، سید مهدی،1399،چالش های یکپارچگی مدیریتی در ساماندهی سکونتگاه های غیررسمی،ششمین کنفرانس بین المللی مکانیک، ساخت، صنایع و مهندسی عمران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی مکانیک، ساخت، صنایع و مهندسی عمران27 اسفند 1399