چکیده مقاله
در سال های اخیر، با توجه به افزایش تعداد بیماران نیازمند به ترمیم اعضا و رفع نواقص استخوانی بدن، استفاده از بیومواد به منظور جای گزینی در بافت ها و ارگان های آسیب دیده افزایش یافته است در این میان، بیو مواد فلزی از قبیل آلیاژهای منیزیم که دارای خواص فوق العاده ای مانند استحکام بالا و قابلیت زیست تخریب پذیری دارند به عنوان کاشتنی های موقت بکار رود موضوع بسیاری از تحقیقات جدید، جهت استفاده از این مواد در کاربردهای ارتوپدی بوده است یکی از معایب اصلی الیاژهای پایه منیزیمی در محیط بدن مقاومت به خوردگی پایین این آلیاژ ها میباشدبه این صورت که قبل از اینکه بافت آسیب دیده به ترمیم یابد کاشتنی از بین میرود و استحکام لازم را ندارد یکی از روش های مهم به منظور برطرف کردن این مسئله بهینه سازی سطحی آلیاژ های منیزیم میباشدهدف اصلی از این پژوهش بهینه سازی سطحی آلیاژ منیزیم به منظور بهبود رفتار خوردگی و افزایش مقاومت به خوردگی این آلیاژ ها می باشد به این منظور با روش صنعتی و اقتصادی پوشش دهی سطح با روش اکسیداسیون میکروجرقه یک لایه با چسبندگی بالا بر روی سطح منیزیم ایجاد میشود در این پژوهش با مطالعاتی که بر روی پژوهش های دیگر محققان انجام شده بود ولتاژ و زمان مورد نیاز برای انجام فرایند اکسیداسیون میکروجرقه بین ۴۵ ولت تا ۶۰ ولت انتخاب گردید همچنین زمان مناسب جهت ایجاد یک پوشش با ضخامت بهینه ۲۰ تا ۳۰ دقیقه انتخاب شد نتایج بدست آمده از آزمایشات خوردگی نشان دهنده این موضوع است که با ایجاد یک پوشش بر روی سطح الیاژ منیزیم AZ۹۱ به روش اکسیداسیون میکروجرقه مقاومت به خوردگی افزایش میابد و همچنین نرخ خوردگی به طور چشمگیری کاهش میابد اعمال پوشش اکسیداسیون میکروجرقه، بر روی آلیاژ منیزیم آلومینیوم روی ، بالاترین میزان مقاومت به خوردگی و کمترین میزان چگالی جریان خوردگی ۶ ۱۰ × ۰/۵آمپر بر سانتی متر مربع را از خود نشان می دهد اعمال پوشش اکسیداسیون میکروجرقه، بر روی آلیاژ منیزیم آلومینیوم روی ،کمترین میزان سرعت خوردگی ۰/۱۴ میلی گرم بر ساعت بر سانتی متر مربع را دارد اعمال پوشش اکسیداسیون میکروجرقه بر روی آلیاژ منیزیم آلومینیوم روی میزان کاهش وزن را به طور چشم گیری تقریبا ۴۰ درصد کم تر از نمونه اصلی کاهش میدهد یعنی بیشترین مقاومت به زیست تخریب پذیری را نشان میدهد با توجه به نتایج بدست امده از آزمون های خوردگی الکتروشیمیایی و امپدانس نمونه های منیزیمی AZ۹۱ بعد از پوشش دهی توسط روش اکسیداسیون میکروجرقه مقاومت به خوردگی بالاتری نسبت به نمونه های منیزیمی AZ۹۱ بدون پوشش دارند
کلیدواژهها
نویسندگان
Foroozan Mostofi
Department of Environmental Science and Engineering, Ardebil Branch, Islamic Azad University, Ardebil, Iran
فرزاد سلیمانی
مقاله مقایسه رفتار خوردگی و زیست تخریب پذیری آلیاژ منیزیم-آلومینیوم-روی با و بدون پوشش اکسیداسیون الکترولیتی پلاسمایی
Fatemeh Nasehi
Department of Environmental Science and Engineering, Ardebil Branch, Islamic Azad University, Ardebil, Iran.
Babak Pordel Maragheh
Department of Civil Engineering, Ardebil Branch, Islamic Azad University, Ardebil, Iran.
Ebrahim Fataei
Department of Environmental Science and Engineering, Ardebil Branch, Islamic Azad University, Ardebil, Iran
Mehdi Nezhadnaderi
Department of Civil Engineering, Tonekabon Branch, Islamic Azad University, Tonekabon, Iran
شیوه ارجاع
�لیمانی، فرزاد،1401،مقایسه رفتار خوردگی و زیست تخریب پذیری آلیاژ منیزیم-آلومینیوم-روی با و بدون پوشش اکسیداسیون الکترولیتی پلاسمایی،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مکانیک، ساخت، صنایع و مهندسی عمران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مکانیک، ساخت، صنایع و مهندسی عمران31 شهریور 1401