چکیده مقاله
کرونا یکی از شدیدترین بیماری های همه گیر جهانی از زمان آنفولانزای اسپانیایی بعد از جنگ جهانی اول است که تقریبا همه کشورهای جهان از جمله قدرت های جهانی گرفته تا کشورهای در حال توسعه را تهدید می کند این تهدید یک چالش همزمان برای سیستم های آموزشی است با تعطیلی مدارس در دوران همه گیری، دانش آموزان و معلمان مجبور شدند در سراسر جهان در خانه بمانند این جابجایی ما را ملزم کرده است که از ایده های متداول در مورد آموزش فراتر برویم از مهد کودک تا آموزش عالی و مدارس، کلاس های آنلاین را همزمان ارائه می دادند با این حال در حالی که فناوری به عنوان یک ناجی ظاهر شد تنها با گوش دادن یا تماشای محتوا نمی توان به یادگیری کامل دست یافت به جای حمایت از فناوری هایی که در آنها آموزش و پرورش بی اهمیت است، مدارس باید در کمک به دانش آموزان سرمایه گذاری کنند این تحقیق با استفاده از روش کتابخانه ای انجام شده که در آن سعی بر آن شده که تمام مقالات و کتب و همچنین مجلات معتبر مورد بررسی قرار بگیرند همچنین فراگیران، فرآیندهای یادگیری خود را غنی کرده و بر خودنظری انتقادی، مهارت های حل مسئله، تخیل، ایده ها و پروژه های مربوط به مشکلات اجتماعی تمرکز کنند باید تلاش جدیدی برای بازتعریف مفاهیمی که ما به طور سنتی از آنها استفاده می کردیم، انجام شود هدف از این مقاله توسعه پیشنهادات جدیدی در مورد چگونگی تصور مجدد برنامه درسی به عنوان جوهر و هسته سیستم های کمکی برای دوران پس از کرونا است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ستمی، ادریس و ناصری، هانیه و صابریان، صنم،1404،ادراک مجدد برنامه درسی و کلاس های آنلاین. ویروس کرونا از پس،یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی29 آبان 1404 · تهران