بررسی روابط معنایی و ریشه شناسی واژگان مرتبط با منظومه جمشید و خورشید در زبان فارسی

چکیده مقاله

در این مقاله به بررسی زبان شناسی و روابط مفهومی واژگان مرتبط با منظومه جمشید و خورشید پرداخته شده است منظومه جمشید و خورشید که از مهم ترین نمادهای فرهنگی و اسطوره ای ایران باستان به شمار می رود، حامل مجموعه ای از واژگان با بار معنایی غنی و تاریخی است تحلیل ریشه شناسی این واژگان نشان می دهد که بسیاری از آن ها در طول زمان تغییر معنا یافته و نقش مهمی در انتقال مفاهیم اسطوره ای، کیهانی و فرهنگی ایفا کرده اند، همچنین روابط سمانتیک بین این واژگان مانند هم خانواده ها، تضادها و استعاره ها، ساختار معنایی منظومه را شکل داده و به فهم بهتر مضامین آن کمک می کند مطالعه اصطلاحات و ترکیبات زبانی مرتبط با جمشید و خورشید نشان می دهد چگونه این نمادها در گفتمان ادبی و روزمره زبان فارسی تعمیق یافته اند در نهایت مقاله به تاثیر این منظومه بر نظام های مفهومی فرهنگ ایرانی و مقایسه واژگان مشابه در زبان های همسایه می پردازد این پژوهش نشان می دهد که فهم زبان و ساختار واژگانی کلید درک عمیق تر معنای فرهنگی و اسطوره ای این منظومه است و زمینه ساز مطالعات میان رشته ای زبان شناسی و اسطوره شناسی می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه حسین پور ماستری

دانشجوی دکتری دانشگاه اراک

�سین پور ماستری، فاطمه،1404،بررسی روابط معنایی و ریشه شناسی واژگان مرتبط با منظومه جمشید و خورشید در زبان فارسی،یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی29 آبان 1404 · تهران