بررسی استعاره ره مفهومی تعامل عشق و وطن پرستی عارف قزوینی

چکیده مقاله

استعاره مفهومی یک نظریه در حوزه زبانشناسی شناختی است که بر این ایده تمرکز دارد که ما چگونه مفاهیم انتزاعی را از طریق مفاهیم عینی و فیزیکی درک می کنیم به عبارت دیگر، ما از تجربیات جسمانی و حسی خود برای فهم و ساختاربخشی به مفاهیم پیچیده تر استفاده می کنیم استعاره فقط یک آرایه ادبی نیست بلکه یک ابزار اساسی برای تفکر و فهم است استعاره ها به ما کمک می کنند تا مفاهیم انتزاعی مانند عشق، زمان، خشم یا اخلاق را از طریق مفاهیم ملموس تر و قابل درک تر مانند جنگ، فضا، مکان، حرکت یا ساختار درک کنیم در آثار عارف قزوینی شاعر مشروطه خواه و عاشق پیشه دوره معاصر، پیوند عمیقی بین عشق به وطن و عشق شخصی او می بینیم او با زبانی پرشور و عاشقانه عشق خود را به معشوق های خود ابراز می کند و در این راستا پس از شکست های متعدد عشقی خود را با انبوهی از مشکلات شخصی و اجتماعی می بیند و راه آن را فقط فداکاری و جان فشانی در این مسیر ابراز می کند این تعامل عشق شخصی و عشق به وطن عارف، بدون استعاره مفهومی آسان نخواهد بود تلاش نگارنده در این پژوهش این است تا با استفاده از واژه ها و اصطلاحات حوزه عشق و حوزه میهن و وطن نشان دهد استعاره نامبرده چگونه شکل گرفته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مجتبی اسکندری

�سکندری، مجتبی،1404،بررسی استعاره ره مفهومی تعامل عشق و وطن پرستی عارف قزوینی،یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی29 آبان 1404 · تهران