چکیده مقاله
از آنجا که شاعران و هنرمندان در اعصار گوناگون و در ادبیات ملل مختلف از پدیده های طبیعی به عنوان یکی از عناصر مهم در بیان اهداف و اغراض خود در اشعار خود بهره بسیاری برده اند لذا شب و روز نیز به عنوان یکی از برجسته ترین این پدیده های طبیعی در اشعار منصور اوجی جلوه خاصی داشته است و نمودهای فراوانی را به خود اختصاص داده است بر همین اساس هدف از این پژوهش بررسی جلوه های طبیعت شب و روز در اشعار منصور اوجی است روش این تحقیق از نوع توصیفی تحلیلی است و معناشناسی و نمادشناسی شب و روز را در اشعار مورد پژوهش را مطالعه می کند بر همین اساس نتایج تحقیق نشان داد که شب در اندیشه ی اوجی نماد سکون، بن بست و هجوم هراس های درونی انسان معاصر است در مقابل «روز» در شعر اوجی بیشتر تصویر پایان و فرسودگی است تا رهایی
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
همتی، سمیره و کبیری رمشکی، اسماعیل،1404،بررسی جلوه های طبیعت شب و روز در اشعار منصور اوجی،یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی29 آبان 1404 · تهران