بررسی ظرفیتهای نمادین عناصر طبیعت در شعر نو فارسی

چکیده مقاله

شعر نو فارسی با فاصله گرفتن از سنتهای کلاسیک به عناصر طبیعت نقش و کارکردی نوین بخشیده است در این پژوهش ظرفیتهای نمادین عناصر طبیعی همچون آب، خاک، باد، آتش، گیاهان و حیوانات در متن شعر نو فارسی مورد بررسی قرار گرفته است نتایج تحلیل آثار شاعران شاخص این دوره نشان می دهد که عناصر طبیعت نه تنها ابعاد زیبایی شناختی و تصویری دارند، بلکه حامل مفاهیمی چون آزادی، رهایی، دگردیسی، امید و حتی اعتراض اجتماعی هستند این نمادپردازی ها به شاعران امکان داده تا مفاهیم فردی و جمعی را به زبانی استعاری، ملموس و چندلایه بیان کنند ظرفیت چند معنایی عناصر طبیعت در شعر نو فارسی، این ژانر را به فضایی مناسب برای تبلور تجربه های زیسته شاعران معاصر بدل ساخته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه دزفولیان

کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور، خرمشهر، ایران

�زفولیان، فاطمه،1404،بررسی ظرفیتهای نمادین عناصر طبیعت در شعر نو فارسی،یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی ، ادبیات و زبانشناسی29 آبان 1404 · تهران