چکیده مقاله
هر بافت های تاریخی به عنوان میراث فرهنگی و هویت شهری، نقش مهمی در کیفیت زندگی ساکنان و پایداری اجتماعی دارند با این حال، چالش هایی همچون فرسودگی کالبدی، کاهش تعاملات اجتماعی و ضعف زیرساخت ها، امکان بهره برداری کامل از ظرفیت های این بافت ها را محدود می کند پژوهش حاضر با هدف بررسی کیفیت زندگی در بافت تاریخی ارومیه و شناسایی عوامل موثر بر ارتقای آن انجام شد این مطالعه از روش تحقیق کمی بهره گرفت و داده ها با استفاده از پرسش نامه ساختاریافته از ۳۸۶ نفر از ساکنان بافت تاریخی ارومیه جمع آوری شد پرسش نامه شامل شاخص های کالبدی، اجتماعی، زیست محیطی و اقتصادی مدیریتی بود تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون های نرمالیتی، ضریب همبستگی اسپیرمن و مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی PLS SEM انجام شد تا روابط بین متغیرها و اثرات آن ها بر کیفیت زندگی شناسایی گردد یافته ها نشان داد که عوامل کالبدی، اجتماعی و زیست محیطی تاثیر معناداری بر ارتقای کیفیت زندگی در بافت تاریخی دارند وضعیت کالبدی شامل فرسودگی بناها و ضعف فضاهای عمومی، تعاملات اجتماعی محدود و رضایت نسبی از زیرساخت ها شناسایی شد همچنین، ظرفیت های بالقوه ای برای حفظ میراث فرهنگی و بهبود زیست پذیری محله وجود دارد تحلیل مدل ساختاری نشان داد که سرمایه اجتماعی و مشارکت مردمی نقش تعیین کننده ای در ارتقای کیفیت زندگی و اثربخشی برنامه های بازآفرینی دارند و شاخص برازش کلی مدل GOF = ۰ ۴۵۸ بیانگر مناسب بودن مدل پژوهشی است نتایج پژوهش حاکی از آن است که به کارگیری رویکرد HQSL و ارائه راهکارهای بومی شامل مرمت کالبدی، تقویت سرمایه اجتماعی، بهبود زیرساخت ها و توسعه گردشگری فرهنگی پایدار می تواند به بازآفرینی بافت تاریخی ارومیه و ارتقای کیفیت زندگی ساکنان منجر شود و الگویی علمی و عملی برای سایر بافت های تاریخی ایران فراهم کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بدی، سمیر ا و احمدی، قادر و آرام، فرشید،1404،ارتقا کیفیت محلات با استفاده از رویکرد HQSL (نمونه موردی بافت تاریخی ارومیه)،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه