چکیده مقاله
قراردادهای هوشمند به عنوان اشکال نوینی از قراردادهای دیجیتال محصول پیشرفتهای فناوری اطلاعات و زنجیره بلوکی هستند که با حذف مداخله انسانی و اجرای خودکار تعهدات چالشهای عمیقی را در حوزه حقوق خصوصی و به ویژه مسئولیت مدنی ایجاد کرده اند مسئله اصلی پژوهش حاضر بررسی حدود و مبنای مسئولیت مدنی ناشی از خطاهای فنی، الگوریتمی و اجرایی قراردادهای هوشمند در نظام حقوقی ایران است هدف مطالعه تبیین سازوکارهای جبران خسارت در بستر بلاکچین و ارزیابی قابلیت اعمال قواعد سنتی، اتلاف، تسبیب و تقصیر در فضای هوشمند می باشد روش، تحقیق توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع کتابخانه ای و تحلیل تطبیقی مقررات ایران و نظریات حقوق فناوری است یافته ها نشان می دهد که مسئولیت مدنی در قراردادهای هوشمند تابع قواعد کلاسیک نیست و باید در پرتو ویژگی های خود اجرایی مفهوم جدیدی تحت عنوان مسئولیت مدنی الگوریتمی شکل گیرد بر این اساس برنامه نویس یا طراح بستر در صورت اثبات بی احتیاطی و نقص در استانداردهای فنی مسئول شناخته می شود و در موارد بدون رابطه قراردادی قاعده لاضرر و تسبیب حاکم است در نهایت، نتیجه تحقیق بیانگر ضرورت تدوین مقررات خاص برای استانداردسازی کدنویسی، تعیین حدود مسئولیت ناشی از خطاهای خودکار و ایجاد نهاد نظارتی ویژه در جهت حفظ عدالت ترمیمی و اعتماد حقوقی در معاملات مبتنی بر بلاک چین است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمد زاده، هاجر و کریمی کهکی، غلامحسین،1404،بررسی تحلیلی قراردادهای هوشمند و مسئولیت مدنی ناشی از آن،اولین همایش بین المللی و سومین همایش ملی حقوق خصوصی نوین با محوریت کسب و کار و اقتصاد دیجیتال،خمینی شهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی و سومین همایش ملی حقوق خصوصی نوین با محوریت کسب و کار و اقتصاد دیجیتال21 آبان 1404 · خمینی شهر