چکیده مقاله
ایران دارایی های دیجیتال شامل منابع غیر ملموس ذخیره شده در قالب دیجیتال هستند که دارای ارزش اقتصادی، اطلاعاتی، مدیریتی یا حقوقی برای افراد، سازمان ها و نظام های مالی هستند این دارایی ها برخلاف دارایی های فیزیکی ماهیتی غیرملموس دارند و مدیریت، حفاظت و بهره برداری از آن ها نیازمند رویکردهای جامع فنی، حقوقی و اقتصادی است مطالعه حاضر به بررسی مفهوم دارایی دیجیتال، انواع آن، اهمیت شناخت این دارایی ها و تطبیق ملاکات مال در فقه و حقوق ایران با دارایی های دیجیتال می پردازد بر همین اساس، سوال این پژوهش آن است که با توجه به ملاکات مال در فقه و حقوق ایران دارایی های دیجیتال با استناد به کدام قواعد فقهی در زمره اموال قرار می گیرند؟ دارایی های دیجیتال از منظر فقهی و حقوقی می توانند مال محسوب شوند مشروط بر آن که دارای رغبت، عقلایی، قابلیت مالکیت و انتقال و منفعت حلال باشند شناخت و مدیریت صحیح این دارایی ها برای بهبود تصمیم گیری سازمانی، ایجاد مزیت رقابتی و کاهش ریسک های اقتصادی و حقوقی اهمیت ویژه ای دارد دارایی های دیجیتال ملاکات چهاردگانه مورد نظر فقه و حقوق را داراست به علاوه از طریق قواعدی چون تسلیط، احترام به مال، مسلمان، وجوب دفع ضرر محتمل، حرمت اکل مال به باطل و لاضرر می توان مالیت و درعین حال مالکیت این نوع از دارایی ها را اثبات کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
معینی فر، محدثه و سعادت، زینب،1404،مالیت دارایی های دیجیتال در فقه و حقوق ایران با رویکردی بر قواعد فقهی،اولین همایش بین المللی و سومین همایش ملی حقوق خصوصی نوین با محوریت کسب و کار و اقتصاد دیجیتال،خمینی شهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی و سومین همایش ملی حقوق خصوصی نوین با محوریت کسب و کار و اقتصاد دیجیتال21 آبان 1404 · خمینی شهر