چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی رابطه ی هوش مصنوعی، رهبری تحول آفرین و نوآوری در مدیریت آموزشی مدارس ابتدایی شهر تهران بود روش تحقیق از نوع کمی، مقطعی و توصیفی همبستگی پیمایشی بود جامعه آماری شامل مدیران زن و مرد مدارس ابتدایی دولتی و غیر دولتی در سال ۱۴۰۲ بود حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برای جامعه نامحدود ۳۲۰ نفر تعیین شد و نمونه گیری به صورت هدفمند انجام گرفت ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخته هوش مصنوعی، پرسشنامه رهبری تحول آفرین و پرسشنامه نوآوری آموزشی بود برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و آمار استنباطی ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه گام به گام استفاده شد نتایج نشان داد که بین هوش مصنوعی و رهبری تحول آفرین رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد همچنین مولفه های رهبری تحول آفرین شامل ملاحظه فردی، تحریک فکری و انگیزش الهام بخش توانستند سطح هوش مصنوعی را به طور معنادار پیش بینی کنند و در مجموع ۲۲ ۷ درصد از واریانس آن را تبیین نمایند علاوه بر این، بین هوش مصنوعی و نوآوری نیز همبستگی مثبت و معناداری مشاهده شد تحلیل رگرسیون نشان داد که ملاحظه فردی، انگیزش الهام بخش و تحریک فکری رهبران تحول آفرین نوآوری را به طور معنادار پیش بینی کرده و ۱۹ ۷ درصد از واریانس آن را توضیح دادند به طور کلی، یافته ها حاکی از آن است که به کارگیری هوش مصنوعی در مدیریت آموزشی می تواند با افزایش رهبری تحول آفرین و ارتقای نوآوری همراه باشد رهبران تحول آفرین با تمرکز بر توجه فردی، انگیزش و تحریک فکری می توانند نوآوری را در مدارس ابتدایی پرورش دهند این نتایج پیامدهای کاربردی برای طراحی سیاست ها و برنامه های آموزشی مبتنی بر فناوری و توسعه رهبری تحول آفرین در مدارس دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
سعادت شریعتی
گروه علوم تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب تهران، ایران
سارا رحیمی
گروه علوم تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب تهران، ایران
شیوه ارجاع
�ریعتی، سعادت و رحیمی، سارا،1404،بررسی رابطه هوش مصنوعی با رهبری تحول آفرین و نوآوری در مدیریت آموزشی مدارس ابتدایی،کنفرانس هوش مصنوعی در اقتصادهای نوظهور و کسب وکارهای دیجیتال،یزد
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس هوش مصنوعی در اقتصادهای نوظهور و کسب وکارهای دیجیتال21 آبان 1404 · یزد