چکیده مقاله
برنامه ریزی و مدیریت حمل و نقل شهری در عرصه عمومی جز لاینفک برنامه ریزی شهرها است که جنبه های مختلف اجتماعی، اقتصادی و کالبدی را مورد توجه قرار می دهد شبکه دسترسی به عنوان استخوان بندی شهرها و سیستم حمل و نقل به عنوان یکی از مهم ترین عناصر در آنها به شمار می رود از سویی دیگر نظام کاربری زمین از طریق همین شبکه های دسترسی و جریانات ترافیکی به طور مستمر و متقابل در ارتباط هستند و به همین دلیل حمل و نقل عمومی می تواند بارزترین تاثیرات را بر پراکنش کاربری ها، کاهش فاصله از ایستگاه های حمل و نقل عمومی و تراکم جمعیتی داشته باشد این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سیستم حمل و نقل عمومی بر تغییرات کاربری اراضی در بازه ۱۰ ساله از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۵ به بررسی معیارهای مستخرج بر اساس مطالعات کتابخانه ای و داده های موجود پرداخته است با استفاده از نرم افزار GIS و مدل همبستگی پیرسون، تراکم جمعیتی، تغییرات کاربری های مسکونی، تجاری و عمومی، فواصل زیر محلات از ایستگاه های حمل و نقل عمومی مترو بررسی شده اند نتایج حاصل از پژوهش نشان داد در سال ۱۳۹۵ پراکنش کاربری مسکونی و تجاری در هر دو ناحیه افزایش یافته و این موضوع در ناحیه ۴ نسبت به ناحیه ۵ بیشتر است و سطح کاربری عمومی در هر دو ناحیه کاهش یافته است که می توان گفت فاصله از ایستگاه ها با میزان کاربری تجاری رابطه معکوس و با تراکم جمعیتی رابطه مستقیم دارد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
زهرا کوین
کارشناسی ارشد مهندسی شهرسازی گرایش برنامه ریزی شهری موسسه آموزش عالی سراج
شیوه ارجاع
کوین، زهرا،1404،اثرسنجی حمل و نقل عمومی بر تغییرات کاربری اراضی شهری (مطالعه موردی منطقه ۴ کلان شهر تبریز)،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد