چکیده مقاله
منطقه سه شهرداری مشهد به عنوان پهنه ای میان حاشیه و مرکز شهر در پی توسعه نامتوازن کالبدی و جمعیتی در تقسیمات جدید شهری به چهار منطقه تفکیک شده است هدف این پژوهش ارزیابی کارآمدی تغییرات مرزبندی شهری و میزان انطباق آن با واقعیت های فضایی و جمعیتی است روش تحقیق بر پایه تحلیل فضایی با استفاده از داده های سرشماری جمعیت و مسکن در دوره ۱۳۶۵ تا ۱۳۹۵ و ابزار سامانه اطلاعات جغرافیایی GIS انجام شده است نتایج نشان می دهد که منطقه سه طی این دوره شاهد رشد سریع جمعیت، افزایش تراکم ساختمانی و گسترش نامتوازن کاربری ها بوده است تحلیل مراکز ثقل جمعیتی و کالبدی بیانگر انتقال تمرکز توسعه به سوی شمال شرق منطقه و شکل گیری خوشه های داغ جمعیتی و تمرکز خدمات در محدوده های محدود است این روند موجب نابرابری فضایی در دسترسی به خدمات شهری و ضعف تعادل کارکردی منطقه شده است مقایسه تقسیمات جدید ۱۷گانه با الگوی قدیم ۱۳گانه نشان می دهد که هر چند الگوی جدید تا حدی به همپوشانی بیشتر ویژگی های کالبدی و جمعیتی منجر شده، اما چالش عدالت فضایی همچنان باقی است بر این اساس بازنگری در نواحی شمال شرق منطقه و بازتعریف محدوده های عملکردی بر پایه شاخص های فضایی و جمعیتی ضروری به نظر می رسد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مقدم نیری، محمدرضا و امیر فخریان، مصطفی،1404،اعتبار سنجی تقسیمات جدید شهری مشهد (۱۷گانه) بر اساس تحلیل فضایی منطقه سه در چارچوب تقسیم بندی قدیم (۱۳گانه)،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد