امکان سنجی تحقق مدل «شهر پانزده دقیقه ای با رویکرد کاهش زمان پاسخ دهی آتش نشانی: مطالعه موردی کلانشهر مشهد

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف کاهش میانگین زمان پاسخ به حوادث، شهری مکان یابی بهینه دو ایستگاه خدمات اضطراری را بررسی کرد داده های پنج حادثه شبیه سازی شده شامل مختصات و زمان پاسخ استخراج شد و الگوریتم ژنتیک برای تعیین بهترین موقعیت ایستگاه ها به کار رفت تابع هدف کمینه سازی میانگین زمان پاسخ و متغیرهای تصمیم، موقعیت ایستگاه ها بودند سرعت پاسخ دهی ۵ متر بر ثانیه فرض شد و الگوریتم با ۵۰ نسل و جمعیت ۵۰ عضوی اجرا گردید نتایج توصیفی نشان داد توزیع اولیه ایستگاه ها نامتوازن بود و بیشترین فشار بر ایستگاه شماره ۲ وارد می شد پس از اجرای الگوریتم، مختصات بهینه تعیین شد و میانگین زمان پاسخ از ۰/۷۵ به ۰/۶۱ دقیقه کاهش یافت روند تغییر تابع هدف طی نسل ها نیز نشان دهنده همگرایی مناسب الگوریتم بود این یافته ها بیانگر آن است که الگوریتم های فراابتکاری می توانند تصمیم گیری مکانی در مدیریت بحران را بهبود بخشند و مکان یابی علمی ایستگاه ها زمان پاسخ اضطراری را به طور قابل توجهی کاهش دهند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی خرقانی

علی دهنویاحمد عباسیمحسن فضائلی نژاد

علی دهنوی

علی خرقانیاحمد عباسیمحسن فضائلی نژاد

احمد عباسی

علی خرقانیعلی دهنویمحسن فضائلی نژاد

محسن فضائلی نژاد

علی خرقانیعلی دهنویاحمد عباسی

�رقانی، علی و دهنوی، علی و عباسی، احمد و فضائلی نژاد، محسن،1404،امکان سنجی تحقق مدل «شهر پانزده دقیقه ای با رویکرد کاهش زمان پاسخ دهی آتش نشانی: مطالعه موردی کلانشهر مشهد،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد