انسان شناسی شهری و تاثیر آن بر برنامه ریزی

چکیده مقاله

مقاله حاضر به بررسی اهمیت انسان شناسی شهری به عنوان یک رویکرد مطالعاتی در فهم پیچیدگی های زندگی در محیط های شهری و نقش حیاتی این فهم در ارتقای کیفیت و کارایی فرآیندهای برنامه ریزی شهری می پردازد انسان شناسی شهری با تمرکز بر رفتارها، تعاملات، فرهنگ ها و ساختارهای اجتماعی انسان ها در بافت شهری، دیدگاهی کیفی و عمیق را ارائه می دهد که فراتر از داده های صرفا کمی و آماری است در این مقاله، ابتدا به معرفی انسان شناسی شهری به عنوان شاخه ای از انسان شناسی که به مطالعه زندگی انسان ها در شهرها، شکل گیری فضاهای شهری و تعاملات اجتماعی در این محیط ها می پردازد، پرداخته می شود سپس بر ابزارهای پژوهشی و روش شناسی انسان شناسی شهری از جمله مشاهده مشارکتی، مصاحبه های عمیق و تحلیل فرهنگی، تاکید می شود که امکان درک لایه های پنهان و معانی ضمنی رفتارها و فضاهای شهری را فراهم می آورند مقاله بر این تاکید دارد که ادغام بینش های انسان شناسی شهری در فرآیندهای برنامه ریزی شهری، از نگاه صرفا کالبدی به نگاهی انسان محور و جامع تر سوق می دهد این رویکرد بین رشته ای به خلق شهرهایی منجر می شود که نه تنها از نظر فیزیکی کارآمد هستند بلکه فضاهایی پویا، منعطف، عادلانه و پاسخگو به نیازهای پیچیده و متنوع ساکنان خود می باشند در نتیجه به ارتقاء کیفیت زندگی در محیط های شهری کمک شایانی می نماید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

صباحت احمدی مبشر

کارشناس درآمد شهرداری مشهد، مشهد، ایران

بی بی آسیه عطایی گردنکی

کارشناس ناظر فرهنگی و اجتماعی شهرداری مشهد، مشهد، ایران

فاطمه جغنایی

کارشناس بودجه و اعتبارات شهرداری مشهد، مشهد، ایران

حمید اصغری تبریزی

کارشناس فضای سبز شهرداری مشهد، مشهد، ایران

�حمدی مبشر، صباحت و عطایی گردنکی، بی بی آسیه و جغنایی، فاطمه و اصغری تبریزی، حمید،1404،انسان شناسی شهری و تاثیر آن بر برنامه ریزی،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد