چکیده مقاله
از دیرباز، در جوامع مختلف ، »تربیت دینی « یکی از دغدغه های متولیان تعلیم و تربیت بوده است سند تحول بنیادین آموزش و پرورش در پاسخ به همین چالش شکل گرفت اما تحقیقات و ارزیابی ها نشان می دهد با وجود گذشت یک دهه از تدوین این سند، توفیق چندانی در تحقق اهداف آن بدست نیامده است لذا کتاب »تربیت دینی در دوره دبستان و دبیرستان« به منظور رفع بخشی از این ناکامی ها با رویکرد جدید تدوین شد هدف این مقاله ، بررسی انتقادی کتاب مذکور، با توجه به اهمیت آن به عنوان منبع درسی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان است که به روش مطالعه ی موردی انجام شد یافته ها نشان داد این اثر در محورهای متعددی از جمله : رویکرد کلی ، ابهام در تعریف کودک، نارسایی در متن و برخی مفاهیم ، تحلیل محتوا، نوع فصل بندی ، ناسازگاری حجم با زمان تدریس ، اعتبارسنجی نتایج ، بافت ناهمگن جامعه آماری ، روش و جهتگیری های تربیتی ، نیازمند اصلاح ساختاری و محتوایی است در نتایج مشخص شد، هرچند مولف محترم در نقد مبانی و روشهای تربیت دینی حاکم بر نظام تربیتی موجود که عموما مبتنی بر نظریات روانشناسی پیاژه و پیروان او پایه گذاری شده، توفیق نسبی یافته اما در جایگزینی الگوی پیشنهادی خود تربیت دینی مبتنی بر فطرت موفقیت چندانی نداشته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پناهی درچه، اکبر و عابدی درچه، منیره و آکوچکیان، اکرم و بدیعیان گورتی، راضیه و مرتضوی، فاطمه سادات،1403،نقد و بررسی کتاب دانشگاهی تربیت دینی در دوره دبستان و دبیرستان،سومین کنفرانس بین المللی دین، معنویت و سبک زندگی جهان اسلام،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی دین، معنویت و سبک زندگی جهان اسلام29 آبان 1403 · تهران