چکیده مقاله
پژوهش حاضر تحت عنوان «بررسی رابطه بین 5 عامل بزرگ شخصیتی نئو با موفقیت تحصیلی دانشجویان دانشگاه پیام نور اهواز در سال 90» انجام گرفته است این پژوهش از نوع پژوهش های همبستگی است که در دسته تحقیقات توصیفی و غیرآزمایشی قرار می گیرد جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه دانشجویان کارشناسی دانشکده علوم انسانی دانشگاه پیام نو واحد اهواز در سال تحصیلی 1391 1390 می باشد در این پژوهش تعداد 100 نفر آزمونی به صورت نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و مورد آزمون قرار گرفته وجهت جمع آوری داده ها از «پرسشنامه شخصیتی نئو استفاده شده است هدف تحقیق حاضر تعیین رابطه ی بین پنج عامل شخصیتی با موفقیت تحصیلی دانشجویان دانشگاه پیام نور اهواز می باشد جهت تجزیه تحلیل داده ها از روش آمار توصیفی از قبیل فراوانی ، درصد فراوانی ، میانگین ، انحراف معیار استفاده گردیده است همچنین از آمار استنباطی ضریب همبستگی ، پیرسون استفاده به عمل آمده است نتایجنشان داده است که بین برونگرایی و موفقیت تحصیلی رابطه معنی داری وجود دارد اما بین چهار عاملدیگر شخصیتی روان رنجوری، انعطاف پذیری، دلپذیربودن، با وجدان بودن رابطه معنی داری با موفقیتتحصیلی یافت نشده است همچنین بین بین عوامل شخصیتی نئو رابطه معناداری دیده نشد برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار spss استفاده شده است ضمناً سطح معناداری در این تحقیق α=0/05 تعیین شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
نگین صمدی فروشانی
دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز
شیوه ارجاع
�مدی فروشانی، نگین،1395،بررسی رابطه 5 عامل بزرگ شخصیتی (NEO) با موفقیت تحصیلی دانشجویان دانشگاه پیام نور اهواز،دومین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی27 آبان 1395 · بابل