چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ی شخصیت با گرایش به اعتیاد دانشجویان انجام شد پژوهش حاضر توصیفی واز نوع همبستگی بود جامعه ی پژوهش شامل کلیه ی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان خواجه نصیرالدین طوسی کرمان درسال تحصیلی 1395 1394 بود که تعداد 250 نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند و به وسیله ی پرسشنامه های پنج عامل بزرگ شخصیت مک کری و کاستا 1989 ؛ و گرایش به اعتیاد وید و بوچر 1992 موردبررسی قرار گرفتند داده ها به کمک ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند نتایج نشان دادند که بین مؤلفه ی روان رنجوری و گرایش به اعتیاد رابطه مثبت معنادار وجود دارد و بین مؤلفه هایتوافق و وجدانی بودن با گرایش به اعتیاد رابطه منفی معنادار وجود دارد همچنین نتایج تحلیل رگرسیون گام به گامنشان داد که مؤلفه های توافق پذیری و وجدانی بودن 35 در صد واریانس گرایش به اعتیاد را تبیین کردند بنابرایننتیجه می گیریم پنج عامل بزرگ شخصیت می توانند پیش بینی کننده ی مناسبی برای گرایش به اعتیاد دانشجویان باشند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فلاح، رضا،1395،بررسی نقش شخصیت در گرایش به اعتیاد دانشجویان دانشگاه فرهنگیان خواجه نصیر الدین طوسی کرمان،دومین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی27 آبان 1395 · بابل