چکیده مقاله
تحقیق حاضر از لحاظ رویکردی؛ کمی و از نظر نوع و ماهیت، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون باگروه گواه می باشد نمونه شامل ۳۴ نفر افراد ترخیص شده از بیمارستان و افرادی بود که درگیر کووید ۱۹شده بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایشی و گواه هرگروه ۱۷ نفر جایگزین شدند گروه آزمایش به مدت ۷ جلسه درمان کوتاه مدت راه حل محور را تجربه کردند و گروه گواه هیچ مداخله ای را دریافت نکرد برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف ۱۹۹۵ و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی ۱۹۹۹ استفاده شد داده ها از طریق تحلیل تحلیل کوواریانس بر اساس رعایت مفروضه های آن از طریق نرم افزار آماریSPSS ۲۲تحلیل شدند نتایج حاصل نشان داد که که بین میانگین های پس آزمون در گروه آزمایشی و گواه ازلحاظ بهزیستی روانشناختی وکیفیت زندگی تفاوت آماری معنی داری وجود داشته است همچنین ۹۱درصد از تغییرات بوجود آمده در متغیر بهزیستی روانشناختی و ۶۲ درصد از تغییرات بوجود آمده در متغیر کیفیت زندگی ، ناشی از اثر مداخله مربوطه است این نتایج نشان دهنده بروز اثرات منفی روانی و اجتماعی در زمان بهبود است و نشان دهنده اثر مداخلات در زمان همه گیری بیماری کرونا است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمدوند، فاطمه و نفریه، پگاه و بهرامی، فاطمه و گودرزی، پارسا،1400،اثربخشی درمان کوتاه مدت راه حل محور بر بهزیستی روانشناختی و کیفیت زندگی افراد بهبود یافته از کووید ۱۹،یازدهمین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم تربیتی و اجتماعی26 فروردین 1400 · بابل