اثربخشی آموزش خودآگاهی و خودپذیری بر تعارض زناشویی

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش خودآگاهی و خودپذیری بر تعارض بود روش تحقیق پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی میباشد و طرح پژوهشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با با گروه کنترل و یک مرحله پیگیری است جامعه آماری مورد بررسی این پژوهش شامل تمامی مراجعه کنندگان دارای تعارض زناشویی به مراکز مشاوره شهر بیرجند میباشد با توجه به ماهیت پژوهش و نیاز به مشارکت کنندگانی که دارای تعارض زناشویی باشند، روش نمونه گیری هدفمند و داوطلبانه میباشد که در نهایت ۶۰ نفر ۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر کنترل همگن شده وارد نمونه شدند ابزار اندازهگیری شامل پکیج آموزشی خودآگاهی و خودپذیری محقق ساخته و پرسشنامه تعارض زناشویی ثنایی ذاکر و براتی ۱۳۸۷ با ۴۲ گویه میباشد به منظور تجزیه و تحلیل داده ها در این پژوهش از آمار استنباطی ابتدا برای نرمال بودن داده ها از آزمون کولموگروف اسمیرنوف استفاده شد و همچنین برای تجزیه و تحلیل داده ها آزمون تحلیل کواریانس استفاده شد محاسبات بوسیله نرم افزار SPSS۲۳ انجام شد نتایج آزمون تحلیل کواریانس نشان داد که آموزش خودآگاهی و خودپذیری باعث کاهش تعارض زناشویی میشود که این تاثیر حدود ۱۶/۹ درصد است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدرضا اسدی یونسی

استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

صدیقه بندانی

کارشناس ارشد رشته مشاوره خانواده، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قاینات، قاینات، ایران

�سدی یونسی، محمدرضا و بندانی، صدیقه،1402،اثربخشی آموزش خودآگاهی و خودپذیری بر تعارض زناشویی،نوزدهمین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم اجتماعی و تربیتی،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم اجتماعی و تربیتی28 اردیبهشت 1402 · بابل