بررسی آسیب های ناشی از حاشیه نشینی در شهرها

چکیده مقاله

حاشیه نشینی گونه ای از شهرنشینی همراه با ترکیبی از مشکلات حاد و پیچیده است که صورت بحرانی آن می تواند موجب شکل گیری انواع آسیب های اجتماعی، فرهنگی، زیست محیطی و امنیتی شود گزارش حاضر به بررسی وضعیت پدیده حاشیه نشینی در ایران پرداخته و تصویری از سیاست ها، رویکردها و اقدامات اتخاذ شده در مواجهه با آن در طول دهه های گذشته ارائه داده است مفهوم حاشیه نشینی به دلیل وجود تعاریف و رویکردهای متعدد و به کارگیری در ساختارهای مختلف، با نوعی اغتشاش و ابهام مواجه است این مفهوم عموما در معنایی کالبدی، به معنای اسکان غیررسمی در بافت جغرافیایی حاشیه شهرها، به کار گرفته شده است؛ با همین تعریف، طبق آخرین آمارهای موجود ۶۲۰۵۴۱۳ نفر معادل با ۹/۷۱ درصد از کل جمعیت شهری کشور حاشیه نشین اعلام شده اند این در حالی است که از منظر اجتماعی، حاشیه نشینی مفهومی مجزا و متفاوت از سکونت غیررسمی محسوب می شود و نمی توان آن را منحصر به حضور و زندگی در سکونتگاه های غیررسمی کرد یکی از دلایل شکل گیری حاشینه نشینی عدم توانائی در اجرای سیاستهای تامین مسکن و خدمات رسانی صحیح به اقشار کم در آمد شهری می باشد در این مقاله به آسیب های ناشی از حاشیه نشینی، پرداخته شد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رقیه ذوالرحیم

دکترای تخصصی روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز

سارا نصراله پور

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد سلامی، واحد اهر

نادیا پورامینی

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد سلامی، واحد اهر

مرتضی علیپور

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد سلامی، واحد اهر

نگین عبیری

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد سلامی، واحد اهر

مهسا قلعه بان

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد سلامی، واحد اهر

�والرحیم، رقیه و نصراله پور، سارا و پورامینی، نادیا و علیپور، مرتضی و عبیری، نگین و قلعه بان، مهسا،1403،بررسی آسیب های ناشی از حاشیه نشینی در شهرها،بیست و پنجمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی27 دی 1403 · بابل