چکیده مقاله
پرخاشگری به عنوان یکی از مهم ترین اختلالات رفتاری در کودکان و نوجوانان شناخته می شود که می تواند بر یادگیری و فرآیندهای شناختی آن ها تاثیر مستقیم بگذارد از سوی دیگر، اختلال خواندن به عنوان یکی از انواع اختلالات یادگیری، منجر به ناتوانی در تشخیص حروف، کلمات و درک متون می شود این پژوهش به بررسی رابطه و تاثیر پرخاشگری بر اختلال خواندن در دانش آموزان مقطع ابتدایی پرداخته است هدف اصلی این مطالعه، شناسایی علل و پیامدهای پرخاشگری و تاثیر آن بر توانایی های خواندن دانش آموزان و ارائه راهکارهایی برای کاهش این اختلال است این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی انجام شده و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی پایه های دوم تا پنجم در مدارس شهر تهران بود برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه پرخاشگری باس و پری ۱۹۹۲ ، آزمون تشخیص اختلال خواندن و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با والدین و معلمان استفاده شد داده ها با استفاده از روش های آماری تجزیه وتحلیل گردید نتایج پژوهش نشان داد که بین پرخاشگری و اختلال خواندن رابطه معناداری وجود دارد دانش آموزانی که سطح بالاتری از پرخاشگری کلامی و غیرکلامی از خود نشان می دادند، در مهارت های خواندن، به ویژه در سرعت خواندن، درک مطلب و تشخیص کلمات ضعف بیشتری داشتند این امر به دلیل عواملی مانند کاهش تمرکز، اضطراب و احساس ناکامی ناشی از شکست های مکرر تحصیلی است همچنین مشخص شد که محیط های پرتنش خانوادگی و آموزشی، میزان پرخاشگری را در کودکان افزایش می دهد و به طور غیرمستقیم بر روند یادگیری خواندن تاثیر منفی می گذارد با توجه به یافته های این پژوهش، مداخلات روان شناختی، مانند مدیریت خشم، ایجاد محیط های آرام و حمایتگر در خانه و مدرسه و استفاده از روش های جذاب آموزش خواندن، می تواند به کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و بهبود مهارت های خواندن در دانش آموزان کمک کند در نتیجه، شناسایی به موقع اختلالات رفتاری و یادگیری و طراحی برنامه های درمانی هدفمند، امری ضروری در فرآیند آموزش و پرورش به شمار می رود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لوچی، مریم و ملازهی، امین و دامنی، حسین،1403،بررسی تاثیر پرخاشگری بر اختلال خواندن در دانش آموزان ابتدایی،بیست و پنجمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی27 دی 1403 · بابل